دل نوشته هاي محسن سيفي

چرخ گردون ...

2011-10-21T03:02:00.002+03:30

شاخ خشکیم، به ما سردی عالم چه کند؟
پیش ما برگ و بری نیست که سرما ببرد؟
وحشی از رهزن ایام چه اندیشه کنی؟
ما چه داریم که از ما ببرد یا نبرد؟

نمی دانم بدانم یا ندانم ؟

2011-10-20T15:29:00.000+03:30

نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که دانستن ندانسته ها، دانایی دین است؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که در تمام دستورات دین ما مسلمانان و در آیات
و احادیث و روایات ما سکوت در برابر ظلم و ناحق گناه است؟ ظلم به نفس خود
یا دیگران گناه است؟ جهل و ناآگاهی گناه است؟ کوچک شمردن گناهانی همچون
دروغ گناه کبیره است؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که در قرآن، کتابی که از طرف خداست، در کنار
احکام بازدارنده ای همچون قصاص، احکام بسیار زیبایی همچون بخشش هم آمده
است؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که این دنیای فانی مقدمه ای برای آن دنیای
باقی است؟ و چه بسیار ضرر خواهند کرد کسانی که آن دنیای باقی را به این
دنیای فانی می فروشند؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که آن یگانه منجی موعود برای برپایی حق،
برکندن ظلم، مبارزه با ظالم و دفاع از مظلوم خواهد آمد؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که انسان موجودی اجتماعی است و باید در قبال
جامعه و اجتماع خود احساس مسئولیت داشته باشد؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که آن آلاله های سرخ جوان که بذر انقلاب را با
خون خود آبیاری نمودند برای تحقق شعار "استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی"
بود؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که آن باغبان پیری که درخت انقلاب را پروراند،
چه زیبا شکلی به آن بخشیده بود و چه زیبا شاخ و برگ های جوان آن را هرس
می نمود و چون می خواست ثمره ی پرباری از آن برداشت کند، آن را از انحراف
و تباهی باز می داشت؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که آن پیر و جوانی که به جبهه های جنگ رفتند
برای دفاع از "دین، ناموس و خاک پاک وطن" بود؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که غیرت و دفاع از ناموس، سکوت به عنوان صلاح
و مصلحت نمی شناسد؟
نمی دانم بدانم یا ندانم ؟ که اگر من بدانم و تو ندانی، من وظیفه دارم که
تو را آگاه بسازم؟

پیامک های زیبا ...

2011-10-16T21:11:00.001+03:30

- "May be sun die ...
may be stars feel down ...
and you forget me ...
but , i never & never & never don't forget you ..."

- نیا باران نیا باران ...
زمین جای قشنگی نیست ...
من از جنس زمینم ...
خوب میدانم که گل در عقد زنبور است ...
اما یک طرف سودای بلبل یک طرف خال لب پروانه را هم دوست می دارد ...
"با تشکر از دوست عزیزم م.س که این پیامک های زیبا رو واسم فرستاده بود ..."

یادشون بخیر - دوران دبیرستان

2011-08-07T23:27:00.001+04:30

تو این قسمت هم دبیران دوران دبیرستان و پیش دانشگاهی نمونه دولتی علامه
طباطبایی رو آوردم ...
دبیرستان:
ریاضی 1: آقای حمزه فرج الهی که تازه کار بود و تا حدودی هم باسواد ...
میخواست شیوه جدید توی تدریسش ابداع کنه که گند زد و یه بار با جریمه
نقدی و بدنی همه بچه ها چهره سیاهی از خودشو توی ذهن همه جا گذاشت تا
جایی که ازش شکایت هم کردیم اما خب مجبور به صلح شدیم ... من با کتک
بسیار زیادی که بیخودی بهم زد خیلی ازش متنفر شدم و متأسفانه اون همه
علاقه ای که آقای حسنوند توی راهنمایی در من نسبت به درس ریاضیات ایجاد
کرده بود بیشترشو از بین برد تا جایی که از خوندن ریاضی اون سال متنفر
شدم و هرگز ایشون رو نمی بخشم به خاطر اون کارش ... هنوز که هنوزه من
دارم از اون حس تنفر و نخوندن ریاضی ضربه می بینم ... یادش بخیر ...
ریاضی 2، هندسه 1و2، هندسه تحلیلی: آقای برشان که زیاد حال و حوصله درس
دادن نداشت و همش از زیر درس دادن در میرفت اما خیلی خوش برخورد و مهربون
و آروم بود ... اما خب خیلی ما از جدی نگرفتن اون درسا ضربه خوردیم به
خصوص توی کنکور ... خودش می دونه و خدای خودش ... یادش بخیر ...
حسابان، دیفرانسیل: آقای بهروز یوسفوند که باسوادترین دبیر در درس خودش
توی شهرستان ما بود و واقعا باسواد بود و زحمت می کشید ... یه خورده از
حس نفرتم به ریاضی رو ایشون برگردند ... خدا خیرش بده ... اگه ایشون نبود
بچه های ما توی درس ریاضیات توی کنکور دیگه کلا هیچ بودن ... یادش بخیر
...
هندسه تحلیلی: آقای بلواسی که ایشونم تازه کار بود و سبکش عین آقای برشان
بود و هر آنچه برای آقای برشان گفتم برای ایشونم در نظر بگیرید ... یادش
بخیر ...
آمار: آقای صمد امیری که مهربون و با سواد بود و درس رو کاربردی نشونمون
می داد ... یادش بخیر ...
فیزیک 1: آقای مجتبی حنایی که فکر کنم الان استاد دانشگاه شده باشه دیگه
... شخصیتی فوق العاده باهوش و ذکاوت و مهربون و جذاب ... خیلی چیزا ازش
یاد گرفتم ... هرگز روز آخر تدریسش رو یادم نمیره که با استفاده از قواعد
فیزیکی حدود یه ربع بهمون درس زندگی داد و آخرش هممون بغض گلومون رو گرفت
و بعضی ها هم کلی براش گریه کردند ... یادش بخیر ...
فیزیک 2 و پیش: آقای کولیوند که خیلی چهره جدی داشت و من جز یکی دوبار
یادم نمیاد خندیده باشه ... خیلی باسواد بود اما دیگه از بس سوادش زیاد
بود نمی تونست خوب در حد ما تدریس کنه ... یادش بخیر ...
فیزیک 3: آقای حسنوند که چهره ی همیشه آرومش همیشه توی ذهنمه ... تدریسش
هم بد نبود ... یادش بخیر ...
شیمی1: آقای رییس علی حسنوند که اون سال دومین سالی بود که کتاب جدید
شیمی 1 تدریس می شد و یه خورده ایشون رو اذیت می کرد اما دبیر خوبی بود
... نه شوخ بود و نه جدی ... یادش بخیر ...
شیمی 2 و 3 و پیش: آقای محمد جواد سیفی (پدر محترم و عزیزم) ... روزای
اول تدریس خیلی واسم سخت بود به کسی که یه عمر پدرم بوده به چشم یه دبیر
نگاه کنم حتی یه بار سر کلاس بهش گفتم "بابا اجازه!!!" ... چون پدرم تو
خونه کامل تحت نظرش بودم نمی تونستم شیمی رو شل بگیرم و توی شیمی همیشه
فول بودم و همین باعث شد تو کنکورم درصد خیلی بالایی بزنم ... ولی خیلی
هم زحمت کشیدم واسه شیمی ... یاد اون دوران بخیر ...
ادبیات 1 و 2 و3: آقای غلامرضا امیری، یه شخصیت ادبی بزرگ که خیلی آروم و
مودب بود ... خیلی دوست داشتم باهاش رفیق شم اما نتونستم ... یادش بخیر
...
زبان فارسی 1 و 2 و 3 و ادبیات پیش: آقای علی حسنوند یه شخصیت بیش از حد
شوخ و بی قید و بند ... خیلی بار ادبیاتیش زیاد بود اما اصلا خوب تدریس
نمیکرد ... یعنی خوشش نمیومد اینکارو بکنه ... املاهای شیرین و جذاب و
خنده داری ازمون میگرفت ... یادش بخیر ...
زیست 1: آقای حسین ندری که خیلی مهربون بود ولی از زیست خوشم نمیومد ...
یادش بخیر ...
معارف 1 و 2 و 3 و پیش: آقای تیمور جوانمرد ... یه شخصیت کاملا مذهبی
میانه رو ... آرامشه عجیبی همیشه توی چهرش بود که آدم رو دییونه خودش
میکرد ... خیلی درسای معرفتی ازش یاد گرفتم ... یادش بخیر ...
عربی 1: آقای عنایت نورمحمدی که فوق العاده به عربی و تدریسش مسلط بود و
آدم از حضور در کلاسش لذت میبرد ... واسه کلاس کنکورش هم شرکت کردم که
خاطرات شیرینی از اون دوران دارم ... یادش بخیر ...
عربی 2: آقای حسین فرج الهی که قدش کوتاه بود و خیلی با ناز و افاده
تدریس می کرد اما واقعا ایشونم وارد بود ... یادش بخیر ...
عربی 3: آقای سید مجتبی حسینی که برادر یکی از همکلاسام بود ... شخصیتش
شبیه آقای جوانمرد بود اما یه خورده تندروتر ... یادش بخیر ...
زبان انگلیسی 1: اصلا یادن نیست کی بود و خاطره ای الان ازش به ذهنم
نمیاد ... اما خب یادش بخیر !!!
زبان انگلیسی 2 و 3 و پیش: آقای رسول یوسفوند ... یه جوون که به تدریسش
تسلط داشت و شوخ طبع بود و سعی میکرد با بچه ها دوست بشه همیشه ... با من
خیلی دوست بود ... یادش بخیر ...
جغرافیا: آقای امیری که یه شخصیت مرموز ولی جنتلمن داشت ... یادش بخیر ...
معاون دبیرستان: آقای قلی منصوری که خیلی مهربون و جدی بود توی کارش ...
یادش بخیر ...
مدیر دبیرستان: آقای عظیم علیپور که یه شخصیت تقریبا سیاسی بود و بعدا زد
توی فعالیت های اجرایی و عضو شورای شهر شد ... خیلی خشن و جدی بود ...
یادش بخیر ...
سرایدار دبیرستان: آقای سحرخیز که خیلی مهربون و زحمتکش بود ... گهگاهی
توی تعطیلات میرفتیم توی حیاط فوتبال بازی میکردیم و اذیتش می کردیم ...
یادش بخیر ...
واسه همشون آرزوی موفقیت دارم ... امیدوارم که بتونن این مطلب منو بخونن
... پس اگه هرکی این مطلب رو میخونه و میتونه به سایرین اطلاع بده که این
مطالب رو بخونن ... حتی خوشحال میشم به بهانه ی این مطلب دوستان قدیمیم
رو هم ملاقات کنم ... تصمیم دارم در آینده راجع به دوستانمم یه مطلبی
بنویسم ...

یادشون بخیر - دوران راهنمایی

2011-08-07T23:26:00.001+04:30

تو این قسمت دبیران دوران راهنماییم توی مدرسه راهنمای نمونه دولتی شهید
باهنر رو آوردم ...
راهنمایی:
زبان انگلیسی اول و سوم: آقای شیرمحمد ندری ... استادی که قلبی مهربان به
وسعت دریا داشت اما در کلاس بسیار جدی بود و توی کتک زدن دستای سنگینی
داشت ... خیلی هم باهوش بود و همیشه به خودش میگفت "حواستون باشه با
کاراگاه دریک طرف هستید" ... یادش بخیر ...
زبان انگلیسی دوم: یه آقایی بود فکر کنم یوسفوند فامیلیش بود و موهاشم
بور بود که تازه معلم شده بود و خیلی جدی و خشک بود ... یادش بخیر ...
حرفه و فن اول تا سوم: آقای علی مومنی ... بهش میگفتیم رییس جمهور، آخه
هر وقت میومد سر کلاس و ما پا میشدیم مثل رییس جمهورا دستشو بالا میگرفت
و سرشو تکون میداد ... یه بارم شلوغی کردیم با کمربند بدجوری کتکمون زد
... یادش بخیر ...
ادبیات اول تا سوم: آقای سیف اله حسنوند ... یه خورده عقده ای بود و همش
دوست داشت بچه ها رو کتک بزنه ... خاطرات جالبی هم تعریف میکرد واسمون
... یادش بخیر ...
جغرافیا، تاریخ، اجتماعی و مدنی اول تا سوم: آقای هادی یوسفوند که جوون و
خیلی مهربون بود و با بچه ها کامل رفیق بود ... یادش بخیر ...
ریاضی اول تا سوم: آقای هدایت حسنوندکه خیلی باهام رفیق بود خیلی شوخی
میکرد ... کسی بود که من رو عاشق ریاضیات کرد و همیشه ممنونشم چون علاوه
بر ایجاد علاقه کلی هم درس زندگی بهم داد ... یادش بخیر ...
علوم تجربی اول: آقای ناصر یوسفوند که سال آخر تدریسشون بود و بازدهی
تدریسش پایین بود ... یادش بخیر ...
علوم تجربی دوم: آقای قدرت اله ندری، بابای آقای آرمان ندری یکی از
دوستانم که هنوزم در ارتباطیم و الان دانشجوی کارشناسی ارشد رشته
خاکشناسی توی دانشگاه خودمونه ... یه بار ما رو برد ارد خیلی خوش گذشت
... یادش بخیر ...
علوم تجربی سوم: آقای منصوری که اسمش یادم نیست و ایشونم از معلمایی بود
که بهم درس زندگی داد ... یادش بخیر ...
دینی و قرآن و عربی اول: آقای رادمنش که از دوستان پدرم بود ... یادش بخیر ...
دینی و قرآن و عربی دوم و سوم: یه آقای مهربون و آرومی بود که متأسفانه
اسمش یادم رفته ... یادش بخیر ...
ورزش اول و دوم: آقای محمد یوسفوند که چهره آرومی داشت و معلمه فعالی بود
و اولین بار ایشون بود که من رو با رشته پرش طول و سه گام آشنا کرد که
الان توش به موفقیت هایی رسیدم ... یادش بخیر ...
ورزش سوم: آقای فیروز یوسفوند که خیلی بداخلاق بود اما خب یادش بخیر ...
مدیر مدرسه: آقای صادق منصوری که خیلی خوش اخلاق و مهربون و در عین حال
جدی بود ... یادش بخیر ...
ناظم مدرسه: آقای خرم آبادی که همیشه جدی و ترسناک بود اما ته دلش هیچی
نبود ... یادش بخیر ...
یکی از آشپزهای مدرسه (آخه من توی راهنمایی و دبیرستان توی نمونه دولتی
بودم که دو روز در هفته دو سری میرفتیم): آقای ندری که همیشه مهربون بود
... یادش بخیر ...
مسئول خوابگاه: آقای یداله حسنوند که همیشه اخماش توی هم بود و آقای
یوسفوند که خیلی متضاد اون مهربون بود ... البته من خوابگاهی نبودم اما
گاهی میرفتم پیش دوستام شب میموندم ... یادشون بخیر ...
سرایدار: آقای حسن زاده که مهربون بود ... یادش بخیر ...

یادشون بخیر - دوران ابتدایی

2011-08-07T23:24:00.001+04:30

بالاخره بهانه ای برای نوشتن دستم افتاد ...
این روزا که دارم واسه کنکور ارشد درس میخونم و همش توی خونه هستم و
ارتباطاتم رو خیلی کاهش دادم و فضای مجازی هم جزیی از این ارتباطاته ...
دیروزی داشتم درس میخوندم که یهویی یاد معلم اول ابتداییم افتادم و بعد
به دنبالش تک تک معلما و استادایی که به گردنم حق داشتن و استادایی که
بهم بدی کردن به ذهنم اومدن ... که شروع کردم از اول اسم همشونو تا جایی
که یادم بود نوشتم و تصمیم گرفتم یه مطلبی در موردشون بنویسم و از همه
کسانی که در دوران آموزش من دخیل بودن یه اسمی ببرم و یادی ازشون کرده
باشم ... البته به دلیل طولانی بودن مطلب هر مقطع رو در یه مطلب جداگانه
آوردم ...
کودکستان:
خانم صادقی که یکی از آشناهامون بود و خانم حسنوند که خیلی مهربون بودن
... به خصوص خانم حسنوند ... یادش بخیر ...
ابتدایی:
کلاس اول: آقای لطیف یوسفوند که چهرش همیشه توی ذهنمه و به خودم قول دادم
اگه این بار یه جایی ببینمش حتما برم و دستشو ببوسم ... یادش بخیر ...
کلاس دوم: خانم حسنوند ... آخه اون سال به علت کمبود دانش آموز برخی
مدارس دختر و پسر با هم توی یه کلاس بودن و بعضی معلما هم خانم بودن ...
یادش بخیر ...
کلاس سوم: آقای عزت ملکشاهی که از دوستان پدرم بود و کلی توی مدرسه با من
شوخی میکرد ... یادش بخیر ...
کلاس چهارم: آقای مراد حسنوند که یه خورده زیادی جدی بود اما مهربون بود
... یادش بخیر ...
کلاس پنجم: آقای مصطفی حسنوند که یکی از همرزمای دایی وهابم، که توی جنگ
مفقود شده و هرگز اثری و خبری ازش برنگشت، بود و خیلی خیلی مهربون و شوخ
طبع بود ... هیچ وقت اون صحنه یادم نمیره که یه بار موضوع انشا "نامه ای
به یکی از عزیزان خود بنویسید" بود و من نامه ای به دایی وهابم نوشته
بودم و اون موقع نمی دونستم که ایشون همرزم داییم بوده و اشک توی چشاش
جمع شده بود وقتی داشتم انشا رو می خوندم ... یادش بخیر ...

زندگی !!!

2011-04-24T04:04:00.002+04:30

خیلی وقته اینجا نیومدم چیزی بنویسم ... چون توی فیس بوک که عضو شدم دیگه همیشه اونجا با دوستان دور همیم و میشه اونجا هم درد دلا رو گفت ...
اما خب این بار دیگه خیلی دلم پر بود و دوست داشتم همین جا بنویسم ...
خیلی سخته که آدم توی یه چیزی احساس کمبود بکنه اونم نه به خاطر کم کاری خودش بلکه به خاطر شرایط جامعه ای که توش زندگی کرده ... ما بچه های منطقه 3 خداییش خیلی بهمون ظلم شده بخدا ... هر چقدرم تلاش بکنیم آخرش در برابر بچه های منطقه های 1 و 2 کم میاریم ... خیلی طول می کشه تا همسطح دیگران بشیم ... شاید خیلی ها بگن که در عوض سهمیه مون هم بیشتره ... در جواب باید بگم که خب گیریم با سهمیه اومدیم تو دانشگاه بعدش چی ؟! وقتی هرجا که بریم و با همه بچه ها در یه سطح قرار بگیریم اونجاست که کم آوردنمون شروع میشه ... وقتی پیش یکی از بهترین دوستام میشینم و اون شروع میکنه از شرایط جامعه ای که توش بزرگ شده و اینکه چقدر اونو مطالعاتی بار آورده تعریف میکنه حسابی از خودم و جامعه ای که توش بزرگ شدم خجالت می کشم و متنفر میشم ...
اما خب همیشه سعی و تلاش خودمو کردم که بتونم پیشرفت خوبی داشته باشم و خدارو شکر به جز در زمینه درسای رشته خودم (که اونم تازه جز افراد متوسطم) توی بقیه ی زمینه ها همیشه خوب تونستم پیشرفت کنم ...
ولی به هرحال همونطور که گفتم به خصوص از لحاظ سطح مطالعات آزاد و اطلاعات عمومی همواره در برابر سایرین احساس کمبود رو در خودم شدیداً حس میکنم ...
خدای خوب و عزیزم ... همیشه توی زندگیم بهم کمک کردی و من رو از خیلی بدی ها نجات دادی و به سمت خیلی خوبی ها کشوندی ... ازت خیلی ممنونم ... حالا توی برهه ی حساس تری از زندگیم هستم ... کمکم کن تا بتونم بهترین تصمیم رو بگیرم و بهترین راه رو انتخاب کنم و به هدف هام برسم ان شاءالله ...

2011-01-27T20:51:00.000+03:30

ای کاش می دانستم پس از مرگم چه کسی اولین اشک را خواهد ریخت و آخرین کسی که مرا از یاد خواهد برد کیست ؟؟؟!؟!؟!؟؟!؟!؟

در حال تحول ؟!

2010-12-25T12:10:00.002+03:30

توی یه دورانی هستم که روی مرز تغییر و تحول بزرگی قرار گرفتم ...
از یه حالت خوب و آرمانی به یه حالت پست (البته برای خودم، چون برای دیگران این قضیه برعکسه) ...
یکی از دوستام بهم می گفت که چت شده ؟! مدتیه که خیلی توی خودتی و غم و اندوه از چهرت بیداد می کنه ... نمی دونستم باید چه جوابی بهش بدم !؟ گفتم : "وقتی که آرمان ها و ایده آل های توی ذهنم در محیط پیرامونم وجود نداره و هر چقدر هم تلاش می کنم که شرایطش رو بوجود بیارم اما هیچ تغییری نمی بینم خب معلومه که خیلی گرفته و دلتنگ می شم ... از خودم ناراحت نیستم ، چون خودم تا اونجایی که ممکنه تلاشم رو می کنم اما بیشتر دلم به حال محیط اطرافم و آدماش می سوزه ... هر کسی خودش رو به یه چیزه بیخودی سرگرم می کنه تا به ناهنجارهای اطرافش کمتر فکر کنه ... به وضوح افراد دارن از مشکلات فرار می کنن و با آگاهی به این قضیه منکر هم می شن ..."
واقعاً به یه مرحله ی بن بستی توی زندگیم رسیدم ...
منم دارم یواش یواش مثل محیط اطرافم می شم ...
از مشکلات و دغدغه هام فرار می کنم ...
نسبت به اطرافم بی تفاوت شدم ...
نسبت به خودم و محیط اطرافم احساس مسئولیت نمی کنم ...
احساس و عشق و دوست داشتن واسم هم خیلی پر معنا شده و هم خیلی بی معنی و بی ارزش شده و فقط به عنوان یه ابزار بازیچه شده واسم ...
دیگه مثل سابق نمی تونم دور و برم رو درست درک کنم ...
اکثر مواقع انگار فقنط خودم در یه صفحه خاکستری و بی رنگ و روح و بی صدا هستم ...
خدای من !!! من کجا و ایده آل و آرمان های من کجا و محیط اطرافم و آدم هاش کجا و همرنگ جماعت شدن کجا ؟؟؟!!!
احساس می کنم دارم از درونم منفجر می شم ...
آخه چرا باید اینجور بشم من ؟! بخدا منم دوست دارم که از این دنیای زیبا لذت ببرم و شاد باشم ... اما چرا اینطور نمی شه ؟!
باید سکان کشتی تحولات درونیم رو محکم به دست بگیرم و کشتی رو به راه خودش هدایت کنم ... اما خیلی سخته ... چون هوا بدجور طوفانیه ... اما من هم نباید کم بیارم ... دارم همش به خودم می گم که :
"من می تونم ..."
از امروز تصمیم گرفتم تمرکز فکریم رو بیشتر کنم و روی بهتر شدن اوضاع روحی و روانیم بیشتر کار کنم ...
ای خدای بزرگ و رحمان آفریننده آزادی و آزادگی !!! بازم مثل همیشه اینجا فقط توئی که می تونی در نهایت کمکم کنی ... پس امیدوارم همواره مثل تمامی لحظات زندگیم رحمتت رو از بنده عهدشکنت دریغ نکنی تا که شاید این بار ...

می نوشتم ...

2010-11-25T17:09:00.001+03:30

حتما به اینجا سر بزنید و پست "می نوشتم..." رو بخونید و:
همکلاسی

آدم ها ...

2010-11-14T20:39:00.003+03:30

این مطلب رو توی وبلاگ دوست عزیزم رویال خوندم که از بس جالب بود برام ازش اجازه گرفتم و اون رو توی دل نوشته هام ثبت کردم :
آدم هاي بزرگ در باره ايده ها سخن مي گويند

آدم هاي متوسط در باره چيزها سخن مي گويند

آدم هاي كوچك پشت سر ديگران سخن مي گويند

آدم هاي بزرگ درد ديگران را دارند

آدم هاي متوسط درد خودشان را دارند

آدم هاي كوچك بي دردند

آدم هاي بزرگ عظمت ديگران را مي بينند

آدم هاي متوسط به دنبال عظمت خود هستند

آدم هاي كوچك عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند

آدم هاي بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند

آدم هاي متوسط به دنبال كسب دانش هستند

آدم هاي كوچك به دنبال كسب سواد هستند

آدم هاي بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند

آدم هاي متوسط پرسش هائي مي پرسند كه پاسخ دارد

آدم هاي كوچك مي پندارند پاسخ همه پرسش ها را مي دانند

آدم هاي بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند

آدم هاي متوسط به دنبال حل مسئله هستند

آدم هاي كوچك مسئله ندارند

آدم هاي بزرگ سكوت را براي سخن گفتن برمي گزينند

آدم هاي متوسط گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند
آدم هاي كوچك با سخن گفتن بسيار، فرصت سكوت را از خود مي گيرند
منبع :
http://parkade.blogfa.com

بدون شرح ...

2010-10-27T16:15:00.002+03:30

این خبر امروز واسم ایمیل شده بود که منم لینک مستقیم مطلب رو اینجا گذاشتم :
http://www.farsnews.com/imgrep.php?nn=8908041654
آدم اگه نمیره خیلی چیزا رو تا توی این دنیا هست می بینه !!!

درد هجران و شوق وصال ...

2010-10-25T17:45:00.002+03:30

سومین سال حضورم در رامین هم در حال سپری شدن ... یه بار دیگه حال و هوای وصال معنوی دیده می شه ... یه بار دیگه شوق وصال دیده می شه ... یه بار دیگه خلوتگه یار درش باز می شه ... و یه بار دیگه ثبت نام حج عمره دانشجویی شروع شد ...
مثل دوبار قبلی هم در اولین فرصت ثبت نم کردم تا که شاید لیاقت حضور در منزلگه عشاق رو پیدا کنم ...
اما ...
اما انگار حالا حالا ها جا داره تا بتونم لیاقت اونجا رو پیدا کنم ... خدا جونم می دونم حق داری ... حتما داری بهم می گی که منی که دل انسان رو که حرم اصلی یاره خوب ازش مواظبت نمی کنم اونوقت انتظار دارم به سرزمین وحی هم برم ... آره خدا جونم ! این خودمم که لیاقت رو از خودم سلب کردم نه تو ... تو که کریمی ... رحیمی ... غفار ذنوبی ... ستار عیوبی ... تو حکیمی ... و تو ... پس تو هیچ وقت بدی یا شر رو به کسی نمی دی بلکه هر کسی زندگیش به نتیجه اعمال خودش بر می گرده ...
خیلی سخت بود ... وقتی امروز یه تراکت بزرگ رو توی محوطه دیدم که نوشته بود: "افراد زیر جهت تکمیل مراحل ثبت نام به سایت فلان مراجعه نمایند ... "
هرچی گشتم نتونستم اسم خودمو توش پیدا کنم ... یه بار ... دو بار ... سه بار ... چهار بار ... اما نه فایده ای نداشت ... هرچی بیشتر می گشتم یواش یواش داشتم اسم خودمو هم فراموش می کردم ... وای خدای من امسالم لیاقت پیدا نکردم ... حیف شد ... اما چه می شه کرد ... حتما خودم یه جوری خودمو سلب توفیق کردم دیگه ... باید بیشتر به فکر خودسازی باشم تا دفعه های بعدی این توفیق ازم سلب نشه ... حتما خیری هم توی این قضیه بوده دیگه ...
البته امسال واسه دانشجوها ثبت نام عتبات عالیات هم می کنند و توی اون قرعه کشی هم ثبت نام کردم و باید منتظر بمونم اقلا آقا و سرور و سالار شهیدای جهان بهم افتخار پابوسی می ده یا نه ؟! نمی دونم چی می شه ؟! اما امیدوارم که اسمم واسه عتبات عالیات در بیاد که قول می دم به همه دوستان یه شیرینی درست و حسابی به شکرانه این نعمت و لطف خدا به خودم ، بدم ...
حق نگهدار همه باشه ان شاءالله

احکامی خلاف اسلام در قوه قضائیه حکومتی اسلامی

2010-09-30T12:45:00.002+03:30

سلام
امروز داشتم اسئفتائات مرجع تقلیدم ، آیت الله مکارم شیرازی رو می خوندم که به یه استقتاء جالب برخورد کردم که اون رو عینا براتون آوردم اینجا و قضاوت رو هم به عهده خودتون می زارم :

[ارسال خبر:08/07/1389-11:57 ]
از سوی دفتر حضرت آیت اللَّه العظمى مکارم شیرازى (دامت برکاته) منتشر شد:
فتواى معظم له درباره مهریه ‏هاى مشکل‏ ساز

هیچ کس را به خاطر مهریه نمى ‏توان زندانى کرد، مگر اینکه توانایى او بر اداى مهر ثابت شود و عمداً خوددارى کند و در موقع «شک در قدرت» اصل بر «عدم یسار» است

سؤال: این روزها جمعى از جوانان بعد از ازدواج و قبل از عروسى گرفتار مشکلات عظیمى به خاطر درخواست مهریه‏ ها مخصوصاً مهریه ‏هاى سنگین از سوى همسر خود مى ‏شوند و تاکنون بسیارى از آنها به سبب عدم قدرت بر پرداخت مهریه به زندان رفته ‏اند و بعد از آنکه اعسار و عدم توانایى آنها ثابت شود آن را تقسیط مى‏ کنند، مثلاً هر سه ماه باید یک سکه به علاوه نفقه بپردازد و تا تمام مهریه را نپردازد، زن تمکین نمى‏ کند و به خانه شوهر نمى ‏آید و اگر مهریه مثلاً 200 سکه باشد قریب 50 سال و اگر 500 سکه باشد حدود 125 سال طول مى ‏کشد تا زن تمکین کند آیا واقعاً این‏گونه قوانین موافق شریعت اسلامى است؟

جمعى از مقلّدان حضرتعالى

بسمه تعالى

پاسخ: اولاً: هیچ کس را به خاطر مهریه نمى ‏توان زندانى کرد، مگر اینکه توانایى او بر اداى مهر ثابت شود و عمداً خوددارى کند ودر موقع «شک در قدرت» اصل بر «عدم یسار» است زیرا هیچ کس ثروتمند از مادر متولد نمى ‏شود و استصحاب »عدم یسار« ثابت است، و معلوم نیست چرا تاکنون جمعى از قضات محترم عده‏اى از جوانان را به زندان انداخته‏ اند تا عدم توانایى خود را اثبات کنند.

ثانیاً: هرگاه عدم توانایى زوج بر اداى مهریه ثابت شد آن را تقسیط مى ‏کنند و با اداى اولین قسط، زن باید تمکین کند زیرا موضوع «عندالمطالبة» از صورت یکجا، به صورت اقساطى تغییر یافته و اگر زوج به وظیفه خود در پرداخت قسط اول اقدام کند زن باید تمکین نماید، همیشه در فقه با تغییر موضوع احکام نیز تغییر مى‏یابد.

اضافه بر این قاعده «لاضرر» و «لا حرج» در این‏گونه موارد حاکم است علاوه بر این قاعده «ما حَکَمَ به العقل حَکَمَ به الشَرْعُ» نیز جارى و سارى است. کدام عقل قبح و زشتى حکم انتظار کشیدن 50 سال یا 120 سال را براى رفتن زن به خانه بخت درک نمى‏ کند؟! این‏گونه احکام که هنوز متأسفانه در بعضى محاکم ما جارى است، فقه اسلام را زیر سؤال مى ‏برد و اسباب تعجب مى‏ شود. سزاوار است قضات محترم بنشینند و هر چه زودتر آن را اصلاح کنند.

نکته دیگر این که: تفاوت گذاردن میان تعبیر «عندالقدرة و الاستطاعة» و «عند المطالبه» نیز صحیح به نظر نمى ‏رسد، زیرا تعبیر «عندالمطالبه» نیز بر اساس شرایط عامه تکلیف است که یکى از آنها «قدرت» مى ‏باشد و طبعاً مقید به آن است، مگر حکمى وجود دارد که مشروط به قدرت و استطاعت نباشد، سزاوار است این قیود نیز از عقدنامه حذف شود، هر کس قدرت داشت باید بپردازد و اگر نداشت با مطالبه زوجه، به مقدار امکان تقسیط مى ‏شود و با اولین قسط، زوجه باید تمکین کند.

همیشه موفق باشید. والسلام علیکم ورحمة اللَّه

اینم لینک استفتاء :
http://persian.makarem.ir/news/?nid=764

اختلافات قومیتی

2010-09-23T10:45:00.003+03:30

از وقتی اومدم دانشگاه از بس بحث و جدل ها و اختلافات قومیتی دیدم که دیگه حالم از این حرفا به هم می خوره ... شاید قبل از دانشگاه اومدنم تا حدودی از این حرفا می زدم اما اومدن به دانشگاه باعث شد تا اجبارا بیشتر به این موضوع فکر کنم و از این کارا متنفر بشم ...
یه برا توی یه تاکسی نشسته بودم که یه نفر داشت همش بحث تاریخی می کرد و لابلای حرفاش هم گفت که این بحث های قومیتی که توی جامعه ایجاد شده از قدیم الایام به خاطر مسائل سیاسی بوده و اینکه هیچ جا مردم زیادی با هم متحد نشن و یه وقت علیه حکومت های وقت قیام نکنن ...من اون روز حرفش رو قبول نکردم اما الان می بینم که با روی کار اومدن انقلاب اسلامی انتظار می رفت که این قضیه به برابری و برادری اقوام تبدیل بشه ... اما امروزه می بینیم که این قضیه بسیار تشدید شده ...جوک ها و اس ام اس های قومیتی ایجاد شده و دائما ار حس غیرت قومیتی مردم سوء استفاده می شه ... شبکه های استانی با سیاست های تشدید حس غیرت مردم هر استان ایجاد می شه و ...
شاید باورتون نشه اما من از بعضی منابع تقریبا خیلی موثق که دست هایی توی پیکره جمهوری اسلامی دارند شنیدم که تمام این جوک ها و اس ام اس های قومیتی از طرف همون بالا بالاها بین مردم توزیع می شه ... این منبع می گفت که یه عده رو اجیر می کنن که این جوک ها رو بسازن و بعد از طریق فضای مجازی و همچنین خود شرکت مخابرات اون رو بین مردم تزریق می کنن ...
متاسفانه اکثریت مردم ایران هم به شدت تحت تاثیر این ایجاد تفرقه ها قرار می گیرند و همینه که در جامعه امروزی کسی کار به کار کسی دیگه نداره و هر کسی به فکر بیرون کشیدن گلیم خودش از آبه ... به برخی تعاریف به این چنین جوامعی جوامع گرگ سالار گفته می شه ... چراکه از خواص گله های گرگ اینه که اگه گرسنشون بشه به همنوعان خودشون هم رحم نمی کنن و به جون همدیگه می افتند ...
چند روز پیش هم در فوتبال کشور باز هم این قضیه رخ داد و در بازی پرسپولیس و شهرداری تبریز شعارهای نژادپرستانه زیادی سرداده شد ... در مصاحبه بعد از بازی که با آقای دایی انجام شد حرفای بسیار زیبا و جالبی از سوی ایشون زده شد ... خیلی ها فکر می کردند که ایشون هم از اون آدماست که بیخودی از قومیت خودش دفاع می کنه اما ایشون گفت که ما همه ایرانی هستیم و در ورزشگاه فوتبال و همه عرصه های ملی آذربایجان و کردستان و لرستان و ... نداریم ... ایشون با این حرفش عرق ملی خودش رو به همه ایرانی ها ثابت کرد و به همه ملت فهموند که یه ایرانی کاملا اصلیه ...
امروز هم یه مطلب توی وبلاگ یکی از دوستان با عنوان "آذری آزاری" خوندم که خیلی خیلی بیشتر از همیشه متاسفم کرد ... در این مطلب یکی از دوستان استان فارسیمون به دلیل اینکه آذری ها لهجه فارسی رو به تمسخر گرفتن و یه خانواده آذری توی شهرشون انتقام گرفته و به اونها یه آدرس خیلی اشتباه و کاملا برعکس داده و کلی اونها رو در هب در و حیروون کرده توی شهر خودشون ... البته من نظرم رو بهش گفتم که کارش به هر دلیلی اشتباه بوده ...
ما باید همیشه این رو بدونیم که نباید جواب بدی رو با بدی داد وگرنه کار به جاهای باریک کشیده می شه و ضمنا نفاق بین جامعه ها زیاد می شه ... دیگه فکر کنم بارز ترین نمونه اون قضیه هتک حرمت به قرآن و جوای اون هرتک حرمت به انجیل بود ...
منبع : وبسایت صفحه سفید

هتک حرمت قرآن کریم ...

2010-09-18T19:40:00.000+04:30

سلام
خیلی وقت بود می خواستم در این باره پست بذارم اما وقت نمی شد ...
الان هم چون خیلی دیر شده خلاصه می گم ...
این کار (قرآن سوزی) بسیار کار زشت و ناشایستی بود و باعث تاسف همه مردم جهان هست ...
من هم به نوبه خودم این عمل رو محکوم می کنم ...
البته نباید فراموش بشه که بدی رو نباید با بدی جواب داد ... خبر انجیل سوزی در برخی کشورهای مسلمان و متاسفانه در برخی نقاط ایران هم خبر تکان دهنده ای بود که نباید چنین عملی صورت می گرفت ...

قدر و بخشش ...

2010-08-30T03:06:00.000+04:30

یه شب نوزده رمضان هم رسید ... یکی از لیالی قدر ...
میگن انسان دوجا ممکنه کامل بخشیده بشه و همه گناهانش پاک بشه : 1- صحرای عرفات و روز عرفه . 2- شب قدر .
خدایا تو خیلی کریمی ... خیلی بزرگی که این فرصت رو در اختیار بندت قرار دادی که با هر اندازه گناهی هم که داره اگه بخواد بتونه به سوی خودت برگده ...
این شبها یه حال و هوای خیلی خاصی داره ... شب که می شه هرکسی رو که نگاه می کنی دور و برت می بینی اشک تو چشاش جمع شده و داره با خدای خودش راز و نیاز می کنه و حرف می زنه ... اونجاست که از خودت خجالت می کشی ... و خود به خود تو هم گریت می گیره ...
همه ساله من در این شب ها کلی گریه می کردم ... یعنی اصلا گریه هام دست خودم نبود ... خود به خود اشک جاری می شد ... با دیدن ها و شنیدن ها ... دعای جوشن کبیر - مرثیه های حضرت علی و ...
اما امسال نمی دونم چه بلایی سر خودم آوردم که گریه کردن واسم سخت شده ؟! خدای عزیز خودم یعنی من اینقدر بد شدم ؟! البته ایندفعه هم که مثل دفعه قبلی دارم اینجا حرفامو با خدای خودم می زنم خود به خود اشکم داره جاری می شه ... البته به چند دلیل هست که در ادامه پست می گمشون ...
خدا جونم ! ازت می خوام که بهم اراده بدی که بتونم در برابر گناهان صبر کنم و برای انجام خیرات و حسنات کمر همت ببندم ... خدا جونم بهم قدرت تشخیص خوب و بد رو بده یعنی حق رو بهم نشون بده ... چون توی این یکساله احساس می کنم زندگیم شاید در تباهی بوده ... چون نمی دونم راهی رو که انتخاب کردم درسته یا نه ... شاید خیلی ها بگن که بابا چیکار به مسائل سیاسی داری ؟! سرت به کار خودت باشه ؟! اما این خیلی ها بدونن که من کاری به مسائل سیاسی ندارم و همیشه دوست دارم در راه حق تلاش کنم و مسائل مملکتی که توش دارم زندگی کنم فکر نمی کنم اونقدر توی زندگیم بی اهمیت باشه ... بخدا وقتی آدمهایی رو می بینم که نسبت به این مسائل بی تفاوت هستن حالم به هم می خوره ... چون احساس می کنم مثل یه مرده متحرک دارن زندگی می کنن ... اصلا بعضی وقتا با خودم می گم اینا واقعا چه هدفی برای آینده زندگیشون دارن ؟! گیریم هی به این مسائل کاری نداشتنو و زندگی این دنیاشون بی دغدغه گذشت ، توی اون دنیا می خوان چکار کنن و چجوری جواب پس بدن ؟! جواب اینکه چرا نسبت به مسائل اطرافت بی تفاوت بودی ؟! کاری ندارم که می خوان موفق باشن یا مخالف اما می گم موضعشون رو با آگاهی اعلام کنن ... نه اینکه چون حوصله دردسر ندارن موافق باشه ... مخالف که به هر حال حرف خودش می زنه (هرچند که برخی مخالف ها هم می گن ما مخالفیم اما کی حرف ما رو می شنوه پس بهتره ساکت باشیم ؟!) ... پس خداجون ازت می خوام که من رو و همه مردم رو به خصوص جوانان بهشون کمک کن که بتونن حق و باطل رو از هم تشخیص بدن ... حالا بعدش دیگه به عهده خودشون که می خوان چشمشون رو به روی حق ببندن یا باز کنن ...
.................................................
خدا جونم توی این شب عزیز ازت می خوام که کمکم کنی که بتونم همه حق الناس هایی که برگردنم هست به جا بیارم و قبل از اینکه از دنیا برم حداقل حق الناس رو صاف کنم که بعدش بتونم به بخشش بی نهایتت تو امیدوار باشم ...
گفتم بخشش ... خیلی کلمه قشنگ ولی سنگینیه ...هرکسی نمی تونه این کلمه رو به زبون بیاره ...
من نسبت به یه دوست یه خیانتی کرده بودم و از اعتمادش سواستفاده کرده بودم اما مدتها بود که به شدت از کارم پشیمون بودم و دیگه طرز فکرم راجع به اون شخص عوض شده بود و همش در تلاش برای جبران بودم ... تا اینکه امشب بحث شد و بهش گفتم و ازش خواستم که به خاطر این گناهم من رو ببخشه و حلالم کنه ... اولش اونقدر عصبانی بود که نتونست با این قضیه کنار بیاد که البته حق هم داشت ... بعدش که من خیلی بهش التماس کردم که به عنوان یه دوست ببخشدم گفت بخشیمدت اما دیگه نظرم راجع بهت عوض شده و دیگه نمی خوام دوستت بمونم !!! این حرفش نشون داد که از ته دل حلالم نکرده و نبخشیده (که البته باز هم می گم حق داره اما خب منم انتظار بخشش رو از یه دوست داشتم) ... نمی خوام از خودم تعریف کنم اما من حدود 9 ماه پیش در همچین شرایطی قرار گرفتم و اشتباه خیلی بدتری از این اشتباه خودم رو از یه دوست بخشیدم و الان هم خیلی با هم خوب هستیم ... چند تا بخشش دیگه هم در عالم رفاقت کردم که همشون خیلی واسم سخت بوده اما بخشش کردم ... ای کاش این دوست هم بتونه با این قضیه کنار بیاد و منو ببخشه و بفهمه که من واقعا پشیمونم از کارم و دوستیمون ادامه پیدا کنه ... خدا جونم در این شب عزیز این یکی از دعاهای ویژم هست که انتظار دارم این محبت رو تو دلش بندازی ...
الان داره مراسم قرآن به سر گرفتن رو از تلویزیون نشون می ده و من این مراسم رو فقط دارم میشنوم و دارم گریه می کنم و می نویسم و دعا می کنم ...
از فیوضات امشب خیلی ها رو به خاطر جلب رضایت و کسب حلالیت از این دوست از دست دادم ...
خدا جونم من خیلی سیاه شدم که دیگه حتی کسی حاضر نیست من رو ببخشه ... لیاقت بخشش رو هم ندارم ... خدا جونم نمی دونم وقتی لیاقت بخشش یه بنده رو ندارم آیا لایق بخشش بی نهایت تو هستم ؟! آیا روم می شه از تو بخوام که گناهام رو ببخشی ؟! خیلی پر رو هستم من ... آره خدا جونم من خیلی پر رو هستم در درگاه تو و واسه بخشیده شدن گناهانم پیش تو هرکاری باشه انجام می دم ... خدا تو رو خدا به حق قرآنت و به عظمتت و به پیامبرانت و به امامان معصومت در این شب عزیز قسمت می دم گناهان من رو ببخش و بیامرز ...
(این مطالب فقط درد دل ها و دل نوشته های من با خودم و خدای خودمه) ...

موسیقی و وزارت ارشاد !!!

2010-08-24T09:10:00.003+04:30

من توی سایت

www.cloob.com
عضو هستم و امروز یه لینک برام ارسال شده بود که مربوط می شد به یک مطلب در صفحات شخصی یکی از اعضا به نام محمد ابراهیمی که آدرسش هم اینه :
http://www.cloob.com/profile/memoirs/one/username/mm01427m/memid/1726664/redirectkey/eaa4a663b5172d10cd2b11a77dbc21a7b4ea17b4#post_201716
این مطلب واقعا گیجم کرده و دوست دارم نظر خوانندگانم رو در مورد این مطلب بدونم شاید که بهم کمک کنه بیشتر راجع به این موضوع بتونم قضاوت کنم ...
مطلب اینه :
عمق فاجعه در وزارت ارشاد اسلامی کشور ( یا صاحب الزمان )
1 شهریور 89 - 22:52

طبقه بندی: غم انگیز

سلام علیکم ( به بقیه هم برسونید)

خواهشاً اگه مسائل کشور برات مهمه تا آخرش بخون.

عباس سلیمی از پیشکسوتان قرآن کشور و از خادمان برگزیده قرآن کریم طی نامه‌ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از چاپ کتابی که به بهانه تقدیس موسیقی، پیامبران و اهل بیت(ع) را نیز ازعلاقه‌مندان و مروجین موسیقی قلمداد کرده به شدت انتقاد کرد.

در بخش‌هایی از این نامه ایشان خطاب به سیدمحمد حسینی آمده است:

در اخبار، از قول شما آورده می‌شود: "وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد برخی از دیدگاه‌های علما و روحانیون در مورد حرام بودن موسیقی گفت: ما این دیدگاه کلی را که با دیدگاه امام نیز سازگاری ندارد، قبول نداریم و با احترامی که به بزرگان و علما و روحانیون قائل هستیم باید اجازه فعالیت گروه‌های موسیقی در چارچوب قانون و موازین نظام را داشته باشیم."

این سخن شما جای تعجب دارد! زیرا هرگونه اظهار نظر مدیران ارشد مسئول نظام می‌تواند آثار و تبعات خاصی دربرداشته باشد و مورد سوءاستفاده قرار گیرد.

جنابعالی مطلقا نگران عدم ترویج موسیقی در جامعه نباشید چرا که در شب اول قبر و در قیامت از شما در مورد عدم اهتمام و مجاهدت نسبت به رواج موسیقی در نظام شهیدان بازخواست نخواهید شد، زیرا به لطف سیاست‌های غیراصولی سنوات گذشته، بازار انواع موسیقی‌های مجاز و غیرمجاز در کوچه و خیابان و رسانه داغ است، از نوارهای آنچنانی داخل برخی تاکسی‌ها و خودروهای آژانس و اتوبوس‌های بین شهری و هواپیماها گرفته تا زنگ موبایل و زنگ انتظار تلفن ادارات و سازمان‌ها و عرضه CDِ‍ در سر چهارراه‌ها، برپائی کنسرت‌ها و محافل و عروسی‌های آشکار و پنهان و برگزاری همایش‌ها و سمینارهای دولتی و غیردولتی، انواع موسیقی‌ها در برنامه‌های صدا و سیما "غیر از دو شبکه رادیو قرآن و رادیو معارف "اگر تدریجا به سراغ آنها نروند!" از برنامه کودک و کارتون و اخبار و تحلیل سیاسی تا فیلم‌ها و سریال‌ها و مناسبت‌های شادی و عزا و حضور برخی خوانندگان آنچنانی و اعلام موضع صریح برخی مدیران رسانه مبنی بر اینکه در این مقوله هیچ خط قرمزی ندارند! و بالاخره تک نوازی نی در مجالس ترحیم مساجد و بهشت‌زهرا و حضور برخی گروه‌های قارچ گونه تواشیح موزیکال و... و...

سلیمی در بخش دیگری از نامه خود نوشته است: کتابی تحت عنوان "برگ‌هایی از داستان موسیقی ایرانی" نوشته شخصی به نام حسن رضا رفیعی با موضوع موسیقی ایرانی، عربی و موسیقی قرآنی! که علی‌القاعده از وزارتخانه تحت مسئولیت شما مجوز چاپ گرفته و احتمالا برخوردار از یارانه! برخاسته از بودجه عمومی کشور نیز بوده، ... قدم را فراتر از این مسائل گذاشته و پیامبران بزرگ الهی را نیز به صحنه موسیقی آورده است!

در سرتاسر مطالب کتاب مزبور مطالب بی‌اساس و تعجب‌برانگیزی به بهانه تقدیس موسیقی آورده شده که ضمن ارسال تصویر اوراقی از آن کتاب، برخی از آن عبارات را برای آگاهی شما ذکر می‌کنم:

1 - صفحات 40 و 345: روایت شده كه رسول اكرم در هنگام سپیده دم، قرآن را به آهنگ زنگوله یا نهاوند می‌خوانده! و چون بامداد نزدیك می‌شد "رهاوی" و در بامداد "حسینی" مناسبت‌تر است.

2 - صفحه 93: نزد حكما و فیلسوفان، این موسیقی را فایده عظیم است و بسیار حال‌ها این به كار داشته‌اند چنانكه در محراب‌ها و استجابت دعا! چنانكه داود(ع) در محراب، بربط زدی و...!

3 - صفحه 310: سكینه دختر امام حسین(ع) شاعره و موسیقی‌دانی بود كه شاید بتوان او را از حامیان بزرگ موسیقی ایرانی در حجاز معرفی كرد،... مجلسی باشكوه با حضور برجسته‌ترین موسیقی‌دانان شاعر و موسیقی دوستان در خانه سكینه برپا شد، این جشنواره بزرگ موسیقی به حدی پرجمعیت و پرشور بود كه سقف یكی از تالارها فروریخت و حنین (موسیقی‌دان) زیر آوار جان سپرد، حزن و اندوه نهفته در بافت موسیقی ایرانی می‌توانسته تسلی‌بخش دل دغ‌دار سكینه از فجایع كربلا و كشته شدن شوهرش باشد!!

4 - درصفحه 90 این كتاب متوسلین به موسیقی را عاقل و ترك‌كنندگان آنرا جاهل و نادان معرفی كرده و از آن بالاتر در صفحه 412 كتاب صراحتا می‌گوید: هركس سماع و غنا و رقص و دف و آواز و سرودخوانی را انكار كند و گوید حرام است، بر فعل نبی منكر شده و چنین اعتقادی موجب كفر و خروج از دین خواهد شد! (با این وصف باید در انتظار صدور حكم تكفیر مومنینی بود كه رقص و غنا و آوازخوانی را حرام می‌دانند! "جل الخالق!")

5 - در صفحه 391 این نوشتار، ملامحسن فیض كاشانی، فقیهی معرفی شده كه در باغ خود به وقت نماز شب، كنیزی برای او غنا می‌خواند و او در حالت ركوع بسیار می‌گریسته است!

6 - در صفحه 309، ابوجعفر سائب خواننده و نوازنده را از ملازمان عبدالله بن جعفر شوهر حضرت زینب نامیده كه جز برای عبدالله آواز نمی‌خوانده است! ضمنا بموجب مندرجات صفحه 91 جمیله سلمیه اسناد مسلم خوانندگی و نوازندگی و آهنگ‌سازی نیز مورد احترام عبدالله بن جعفر و آوازه‌های او مورد علاقه وی بوده است!

7 - لاطائلات این كتاب بیش از این موارد است: موسیقی یعنی حركت در راه كمال مطلق یعنی خدا (ص369) در این نوع از موسیقی، طهارت شرط لازم است مثل وضو در قرائت قرآن (ص12)، موسیقی زبان خدا است و هیچ مذهب و دینی بدون موسیقی نمی‌تواند اوج بگیرد و به خداوند برسد (ص19)، مشاور فرهنگی رئیس جمهور در سال 1386: موسیقی لمحه‌ای از آواز بهشت است (ص19)، بی‌گمان مجموع آثار باخ، همگی هدیه و پیش‌كش به خداست (ص61)، هر دعا كه با موسیقی بود اجابت آن زودتر بود چنانكه بزرگان در سحرگاه نی‌زدن و بربط زدن فرموده‌اند (ص93) زندگی بدون موسیقی فقط یك خطاست (ص94) و بالاخره تحریفی شرم‌آور در صفحه 483 كتاب در مورد كلام قرآن ناطق، امیر مؤمنان علی(ع) كه فرمودند: الله الله فی‌القرآن، لایسبقكم بالعمل به غیركم - خدا را خدا را در مورد قرآن درنظر داشته باشید، مبادا دیگران در عمل به آن از شما سبقت گیرند! كه نگارنده كتاب، این فرمایش را تحت عنوان هشدار به موسیقی‌دانان عنوان و اعلام خطر نموده است كه مبادا این وصیت علی(ع) را در مورد موسیقی فراموش كنند!!

آری آقای وزیر، وقتی با بها دادن بیش از حد به مقوله‌ای كه در اولویتهای مسئولیتهای شما نیست چنین بستری در جامعه فراهم می‌شود، برخی از مدعیان هنر نیز به بهانه ترویج موسیقی، پیامبران و اهل بیت و مقدسات را بنام خویش مصادره می‌كنند، مؤمنین مخالف رقص و آواز و غنا را تكفیر می‌كنند، به صحنه آوردن بانوان دف زن را در سالن اجلاس سران كشورهای اسلامی، رعایت حقوق زن ایرانی می‌پندارند، دختر امام حسین(ع) را برگزاركننده جشنواره موسیقی معرفی می‌كنند، حضرت داود علیه‌السلام را نوازنده داخل محراب معرفی می‌نمایند، وضو و طهارت را در نوازندگی شرط لازم می‌دانند مانند نماز و قرائت قرآن، موسیقی را آواز بهشت می‌پندارند! موسیقی را زبان خداوند تلقی كرده و موفقیت هر دین و آئین آسمانی را در گرو توسل به آن می‌دانند و صدها توصیف زشت دیگری كه خود سزاوار آن هستند!

من نمی‌گویم باید همگان به سراغ قرائت قرآن بروند و اهل نماز شب باشند... مردم حق انتخاب دارند و البته هركس در برابر انتخاب خود در دنیا و آخرت مسئول و پاسخگو خواهد بود، بلكه می‌گویم متولیان امور فرهنگی باید بیش از پیش مراقب اظهارات خود باشند تا برخی از زیاده‌طلبان با سوءاستفاده از فضای ایجاد شده، در مطالبات و انتظارات خود زیاده‌روی نكنند و به بهانه دفاع از هنر، در طریق كجروی و بدعت گام نگذارند.

در خاتمه با ابراز تأسف از عدم نظارت دقیق وزارتخانه شما بر چاپ كتابهائی مانند آنچه كه گذشت و ابراز تأسف از صرف هزینه‌های عمومی و اقدام انتشارات وابسته به حوزه هنری در چاپ و انتشار كتاب مزبور و تأكید بر اینكه نگارنده كتاب یادشده باید پاسخگوی نوشته‌های خود در مراجع قضائی باشد، انتظار می‌رود بیش از آنچه كه دغدغه نشر موسیقی را دارید در صدد نظارت و جلوگیری از امور مغایر با شرح وظایف وزارتخانه متبوع خود باشید كه اگر در این دنیا مورد سئوال واقع نشوید قطعا در سرای آخرت مورد بازخواست قرار خواهید گرفت (و لتسئلن عما كنتم تعملون... و البته از آنچه كه انجام داده‌اید از شما سئوال و بازخواست خواهد شد/نحل،93) خداوند بزرگ عاقبت همه ما را ختم به خیر فرماید

*
*

روزه خواري يا تخريب يك ستاره ؟!

2010-08-17T18:55:00.002+04:30

سلام
اين بار نوبت علي كريمي شده كه به آرومي در صحنه جامعه ما تخريب و از صحنه جامعه حذف بشه ...
ماجراي روزه خواري علي كريمي اين روزها در تلويزيون و مطبوعات ايران مثل بمب صدا داده و مثل بمباران خوشه اي خيلي پخش شده ...
متاسفانه اين بازيكن به دليل اختلاف نظر سياسي كه با دولت ايران داشته ماه هاست كه تحت فشار تبليغاتي دولت و رسانه و مطبوعات ملي قرار گرفته كه مورد تخريب قرار بگيره ...
وقتي نتونستن در مورد تخريب اين بازيكن موفق بشن اين بار به يك بهانه خيلي ساده و غير قابل قبول اين بازيكن رو مورد اتهام قرار دادند و در حال حاضر اين بازيكن رو از تيم خودش يعني استيل آذين اخراج كردن ... تازه جالب اينجاست كه يكي از مسئولين اعلام كرده كه بايد علي كريمي روش حد اجرا بشه و 84 ضربه شلاق هم بخوره !!!
اما همه اين اتهامات بيخودي با شفاف سازي معدنچي در شبكه بي بي سي لو رفت ... مهرزاد معدنچي هم تيمي اين بازيكن اعلام كرده كه همه بازيكنان تيم استيل آذين در سلف غذاخوري بودن و در حال ناهار خوردن و بعد اومدن و علي كريمي رو در اين بين دستگير كردن و الان هم انگ روزه خواري رو به او زدن ... معدنچي همچنين اعلام كرده كه اكثر بازيكنان فوتبال ايران روزه نمي گيرند ...
حالا بايد ديد با اين گندي كه فدراسيون فوتبال و رسانه هاي ملي بالا آوردن مي خوان چجوري جمعش كنن كه آبروشون نره ... البته متاسفانه هيچ بعيد نيست كه با پررويي تمام سر حرفشون بمون و با تحريم و تخريب اين بازيكن به كار خودشون ادامه بدن و انگار نه انگار !!! ...
خدا به همه اين ملت ايران در چنين شرايطي به حق اين ماه مبارك رحم كنه و عاقبتمون رو به خير كنه ...

ماه خدا

2010-08-15T15:57:00.001+04:30

خیلی وقته می خوام پست بذارم اما متاسفانه سرعت اینترنت Diall Up اونقدر پایینه که اصلا وقت نمی کنم آپ کنم ... چون من عادت دارم که در آن واحد بنویسم و همون لحظه آپ کنم اما اینجا تو خونمون نمی شه این کارو بکنم و باید مثل الان اول بنویسم بعد بزنم رو وبلاگ ...
بالاخره یه ماه رمضون دیگه هم رسید و امروز هم چهارمین روزش رو داریم سپری می کنیم ... خیلی ها بودن که سال پیش باهامون بودن اما الان دیگه بینمون نیستن ... معلوم نیست که سال دیگه هم ما جز چنین دسته ایی می شیم یا نه ؟! اصلاً ما همین ماه رمضان امسال رو تا آخرش زنده می مونیم ؟! ...
به هر حال خدا رو شکر می کنم که اونقدر بهم عمر داد تا یه بار دیگه عمرم به ماه رمضان برسه ... ماه خدا ... ماه مهمانی خدا ... ماه رحمت ... ماه مغفرت و ...
ببین خدا چقدر دسمون داره که برای هر عمل کوچک و ناچیزی در این ماه حتی نفس کشیدن و خوابیدن هم پاداش دو صدچندان گذاشته و درهای مغفرت و رحمت خودش رو هم کاملاً باز کرده که هر که بخواد خیلی راحت توبه کنه و آمرزیده بشه ...
این مصراع چقدر پر معنیه واسم :
"توبه بر لب سبحه بر کف دل پر از شوق گناه ... "
خدایا هر سال که رمضون میاد کلی بهم محبت می کنی و دلم رو پاک می کنی و من رو به درگاه خودت دعوت می کنی و من رو با تموم بدی هام بین خوب هات راه می دی ... چه عهدها که باهات نبستم خدا جون اما خدا من چقدر بی معرفتم که از ماه رمضان سال پیش تا ماه رمضان امسال چقدر عهد شکنی کردم !!! ... اگه توی دنیا به یه نفر این همه بی معرفتی بکنم هرگز ازم نمی گذره و عمرا من رو پیش خودش راه بده اما خداجونم تو که کمال محبت و رحمتی بازم من رو پیش خودت پذیرفتی ...
خدا جونم خودت می بینی که الان چشام پر اشکه و گلوم هم پر بغض ... دلم می خواد زار زار گریه گریه کنم و کلی داد بزنم تا همه عقده های دلم خالی شه ... خدا جونم اما از ماه رمضان سال گذشته یه چیزی واسم مونده که فکر می کنم چیز خوبیه اونم احساس حق طلبی و ظلم ستیزی توی وجودمه ... البته چندین ماهیه که تا حدودی هم دچار سردرگمی شدم و نمی دونم آیا این احساس در درونم درست هدایت شده و داره درست عمل می کنه یا نه !؟ در راه خودت دارم پیش می رم یا نه ؟! و متاسفانه توی این شرایط بسیار آلوده الان جامعه مون کسی هم نیست که بتونه کامل کمکم کنه ... خدایا فقط خودت می تونی کمک کنی ... "ایاک نعبد و ایاک نستعین ... اهدنا الصراط المستقیم ... صراط الذین انعمت علیهم ... غیر المغضوب علیهم ... و لا الضالین"
امسال خدا یه توفیق خیلی بزرگی نصیب خودم و خانوادم کرده که امیدوارم اگه عمرمون تا آخر رمضان کفاف بده هم این توفیق ازمون سلب نشه ... یه روز قبل از شروع ماه رمضون به خانوادم پیشنهاد دادم که هر روز در یه ساعت خاص در عصر توی خونه و با حضور اعضای خانواده خودمون یک جز از قرآن رو تلاوت کنیم و خانوادگی تا پایان ماه رمضون ان شاءالله یک ختم قرآن انجام داده باشیم ... خدا رو شکر هم توفیق پیدا کردیم و الان هر روز ساعت 6 عصر دور هم جمع می شیم و یک جز رو تلاوت می کنیم ... امیدوارم که خدا به واسطه همین قرآن هممون رو به راه راست هدایت کنه و گناهانمون رو بیامرزه ...
راستی خدا همیشه گفته ممکنه من روز قیامت از حق خودم گذشت کنم و گناهانتون رو مربوط به خودم ببخشم و بیامرزم اما حق الناس رو من نمی تونم ببخشم و نباید توی دنیا حق الناسی رو با خودتون به قیامت بیارید ... منم تصمیم گرفتم امسال تا جایی که بتونم اگه کسی حقی بر گردنم داره به جا بیارم و هر جور شده رضایتش به دست بیارم ... اینجا هم اعلام می کنم که اگه هرکسی من حقی ازش ضایع کردم و یا به هر شکلی حق الناسش رو رعایت نکردم و الان از دست ناراضیه همین جا بیاد و بهم بگه که من در حد توانم بتونم جبران کنم ...
خدایا در آخر هم چند تا دعا می خوام بکنم که ازت انتظار دارم با این که من بنده خوبی نبودم واست اما در حد خودم این دعاها رو مستجاب کن :
خدایا اول هر چیزی ظهور آقامون امام زمان رو هر چه سریعتر برسون ...
خدایا اگه لیاقت دارم یا ندارم اما سعادت بقای عمر در زمان ظهور رو بهم عطا کن ...
خدایا پدر و مادرم رو مورد بخشش و آمرزش بی نهایت خودت قرار بده ...
خدایا پدر و مادرم را از من راضی بگردان و مرگ من را پیش از مرگ ایشان قرار بده که داغ فراق پدر و مادر بسیار سخت و دشوار است ...
خدایا بهم بصیرت و آگاهی بده تا بتونم حق و باطل رو از هم به خوبی تشخیص بدم ...
خدایا توفیق صبر بر گناه رو به من عطا کن و گناهان من رو در این ماه آمرزش خودت ببخش و بیامرز ...
خدایا به من این توفیق رو عطا کن که همه کارام رو بتونم با نیت رضای تو و در راه رضایت خودت انجام بدم ...
آمین یا رب العالمین ...
وبلاگ بر و بچه های دانشگاه رامین خوزستان هم با پست بحث و نتیجه گیری با موضوع : "بلاگر رامینی و موانع پیش رو" آپ شده ...

کمیته داوطلبی ورزشی دانشجویان

2010-08-01T15:10:00.003+04:30

جاتون خالی ما یه هفته گذشته رو توی بابلسر بودیم ... من به عنوان تنها نماینده دانشگاهمون واسه شرکت در دهمین المپیاد ورزشی دانشجویان پسر سراسر کشور در دانشگاه مازندران(که این دانشگاه توی بابلسر هست) رفته بودم اونجا ...
راجع به چند و چون مسابقم توی وبلاگ دانشگاهیم یه پست نوشتم که دعوت می کنم اگه دوست داشتید اون رو هم اینجا بخونید ...
از همون اولی که وارد ستاد برگزاری مسابقات شدیم چون تنها بودم به فکر پیدا کردن دوست جدید و یا فعالیتی برای پر کردن اوقات فراغتم توی این یه هفته بودم که متوجه یه غرفه به اسم کمیته داوطلبین توی ستاد شدم و فوری رفتم سراغش که ببینم چه خبره اونجا ... این کمیته از بین دانشجویان عضو می گیره و در برگزاری مسابقات مختلف ورزشی در وزارت علوم شرکت می کنه و به عنوان یه رکن اساسی در برگزاری و اجرای مسابقات کمک می کنه ... خلاصه ما هم یه اسمی نوشتیم و رفتیم سراغ کارای خودمون ... از قضا اتاقی که واسه اسکان به ما داده بودن همسایه اتاق همین داوطلبین بود ...
خلاصه ما در طول این یه هفته در کنار این دوستان در فعالیت های اجرایی این مسابقات کمک می کردیم و در کنار هم بودن خیلی برام جالب بود ... ارتباط خیلی صمیمانه بین این اعضا و بدون هیچ انتظار دستمزدی باعث شده بود که یه فضای گرم و زیبایی بین بچه ها بوجود بیاد ... اول از همه باید از دکتر اندام مسئول کمیته داوطلبین در وزارت تشکر کنم که خیلی بهم کمک کرد و لطف هم کرد که بهم اجازه داد تا هم به عنوان ورزشکار و هم به عنوان داوطلب در این دوره از بازی ها شرکت داشته باشم ... بعد از از اون هم از آقای بسطامی تشکر می کنم که در روز اول توضیحات خیلی خوبی در مورد کمیته بهم داد ... بعد هم باید از دوستان عزیزی یاد کنم که حضور در این جمع صمیمانه برام یه افتخار بود و در طول این مدت خیلی در کنار اون ها بهم خوش گذشت ...
احمد که بچه باهوش و زیرکی و بود و تا حدودی از بقیه ساکت تر و کم حرف تر ...
احسان که رشتش ریاضی بود و تا حدودی از بقیه شیطون تر و پرحرف تر ... همش هم به من می گفت چطوری آقای پرنده (چون توی ماده پرش شرکت کرده بودم) ...
مجتبی که اونم در ظاهر ساده و کم حرف بود اما پاش که بیافتاد اند هرچی شیطون بازی بود ...
محمدرضا که کلی تو بازی کردن های شبانه ادعاش می شد و همش می خواست که خیلی سر باشه اما خب همیشه که نمی شه برتر بود !!!
مرتضی پسر!!! که همش توی حرف زدناش می خواست یه جوری سر کارت بذاره و بهت بخنده و وقتی این روزای آخر فهمید که من 67 هستم کلی تعجب کرد حالا نمی دونم بازم داشت سر کار می ذاشت یا جدی جدی تعجب کرد ...
آقا حسن خسروی که از بچه های شمال بود و عکاس کمیته بود و چند روز پیش هم امتحان استخدامی داشت و کلی استرس ...
آقای حبیبی عزیز که بچه ساکت و مذهبی بود و توی رشته دو و میدانی هم کمک می کرد و آدم از آرامش چهرش جون می گرفت ...
کسری هم که از نیروهای دو و میدانی بود از بچه های دانشگاه مالک اشتر اصفهان بود که بین اون جمع اون تنها کسی بود که کارشناسی بود و ترمش ار من پایین تر(آخه بقیه بچه ها یا همه تموم کرده بودن و یا ارشد بودن) ...
سعید آقا هم که این اواخر(البته واسه من اواخر بود چون من به ناچار قبل از اتمام مسابقات بچه ها رو ترک کردم) به جمعمون اضافه شد و شب که توی بازی قرعه تنبیه به اسم اون در اومد من یه لایی حسابی از زیر پاهاش کشیدم که البته چشماشم بسته بود بنده خدا و کلی اذیتش کردیم آخر شبی ... داداش سعید امیدوارم که از ما ناراحت نباشی ...
مجتبی و مهدی هم که با سعید به جمعمون اضافه شدن و خاطره چندانی ازشون ندارم اما بچه های خیلی مودب و ساکتی بودن ...
رضا جان شیخ یوسفی که از نیروهای بسکتبال بود خیلی پسر باحالی بود و همون روز اول توی یه قرعه کشی یه ربع سکه برنده شد ... نوش جونش باشه ...
محسن هم که با رضا از بچه های بسکتبال بود و از ایشون هم خاطره چندانی ندارم ...
دوتا از بچه های بابلسری هم بودم که اسمشون یادم نیست اما از نیروهای قایقرانی بودن و یکیشون خیلی شیطون اون یکی هم آروم بود شخصیتی ... (اگه یه وقت خودشون این مطلب رو خوندن اسمشون رو بگن تا اینجا اضافه کنم)
محمد آقای جنتی هم که یه خورده عصبی بود و زود صبرش سر میومد و بچه ها هم به همین خاطر یه خورده سر به سرش می ذاشتن ... با این وجود پسر مهربونی بود ...
امیر آقای منتظری هم که همش پرسش نامه های خودش و خانمش رو به ما می داد که پر کنیم ... اما خیلی خوب بود ... من ازش خیلی چیزا یاد گرفتم ...
آرمان هم این قبل از رفتن من نمی دونم یهو کجا غیبش زد و دیگه ندیدمش پسر بازیگوش و مهربونی بود ...
آقای جمشیدی هم که از بچه های همون دانشگاه مازندران بود خیلی شخصیتی بود و کمتر با بقیه بچه ها بود و بیشتر با بالا بالاها می پرید اما موقعی هم که بود خندون بود ...
و خلاصه اگه اسم بقیه بچه هایی که یادم رفته ازشون معذرت می خوام و اگه بیان و اسمشون بگن اسمشون رو اضافه می کنم ... خاطرات از بچه ها هم خیلی زیاده(که اینجا چون جاش نیست نمی شه زیاد توضیح بدم چون خستتون می کنه و تا همین الانش هم خیلی پست طولانی شد) طوری که من قبل از رفتن خیلی واسم سخت بود که ازشون دل بکنم و موقع خداحافظی تو روشون می خندیدم اما تو دلم بغضم داشت می ترکید و چیزی نمونده بود گریم بگیره ... واسه همین لحظات آخر رو سعی کردم زیاد چشم تو چشمشون نیافته که گریم بگیره و زودی رفتم ...
الان که عکس زیادی ندارم اما حتما یه تعدادی هم عکس به ان مطلب اضافه می کنم ...
دلم واسه کمیته خیلی تنگ می شه و امیدوارم به زودی بازم بتونم ببینمشون ...
راستی از افرادی هم که می خوان عضو این کمیته بشن دعوتشون می کنم که واسه ثبت نام به این سایت مراجعه کنن :
www.iusva.com

تعطیل یا تجسس در بلاگفا ؟؟؟

2010-07-23T17:30:00.004+04:30

سلام

تقریبا دو سه روزی بود که بلاگفا به یکباره قطع شده بود و بالا نمیومد ... حالا خدا می دونه که واقعا تعطیلی چند روزه تعطیلی بود یا تجسس در خونه های شخصی بلاگرها و احیاناً نصب برنامه های جاسوسی در وبلاگ های حساس جهت کنترل بهتر و راحت تر ؟!
نظر شخصی من اینه که علت اصلی گزینه ی دوم بوده ... اگه اینجور باشه واقعا دیگه باید خیلی متأسف بود واسه مملکتمون !!! امیدوارم که احساسم اشتباه بوده باشه !!!

جنگ ضرغامی و قالیباف با سلاح کاریکاتور!

2010-07-20T11:29:00.001+04:30

سلام
يه پست رو يه جايي خوندم و حيف ديدم كه اينجا هم لينكش نكنم :
اينجا رو ببينيد

دست در فیفا را بنگر...

2010-07-18T12:24:00.001+04:30

دو سه روز آخر هفته پیش رو با 2تا پسرخالم(محمد و سعید) و یکی از پسردایی هام(حسین) بصورت مجردی رفتیم خونه پسرخالم(سعید) توی بروجرد و چندروزی رو مجردی با هم گذروندیم ... قسمت عمده سرگرمیمون فیفا2010 بازی کردن با کامپیوتر بود و 4نفری(محمد=انگلیس، سعید=برزیل، حسین=آرژانتین و خودم =اسپانیا) جام می زدیم ... توی همه جام ها محمد اول شد و منم چهارم شدم و حسین و سعید هم گهگاه دوم و سوم می شدن... این پسرخاله محمد ما تا جایی که یادمه از بچگی همش به دست در فیفا معروف بود و توی بازی فیفا(از 2000گرفته تا 2010) و تقریباً همه بازی های کامپیوتری استعداد فوق العاده ای داشت و خیلی زود تمامی تکنیک های موجود اون ها رو یاد می گرفت و تقریباً کسی یارای مقاومت در برابرش رو نداشت ... البته حسین و حسن(یکی دیگه از پسردایی هام) گاهاً با تدابیر فوق العاده شدید و تمرین زیاد و مدیریت کامل بازی می تونستن مقهورش کنن و شکستش بدن... این بازی های کامپیوتری هم ماشالله همشون یه عالمه فن و فوت و نامردی(اصطلاحی در بازی های کامپیوتری به زبان صمیمانه ما پسرهای خانواده به معنای قدرت بیش از حد و مافوق واقعیت) دارن و این 2010 هم از این قاعده مستثنی نیست و تیم انگلیس اون فوق العاده قویه و نامردی های زیادی در بازیکن هاش وجود داره و البته برزیل هم تا حدودی همچین خصوصیاتی رو داره ... این داش محمد ما هم این چند روزه همش انگلیس رو گرفت و با حرکات مافوق واقعیت خودش همش قهرمان این جام ها شد هرچند که در چند برهه زمانی 3تا مساوی هم به تیم های اسپانیا و آرژانتین داد... البته خب می شه گفت که زیاد تمرین کردنش هم یکی از مهمترین عوامل موفقیتش بوده اما من این مطالب رو به اصرار خودش بصورت یه پست درآوردم...
خلاصه فراسوی این مسائل که فقط جنبه شوخی و خنده داره این چندروزه زندگی مجردی در کنار هم خیلی خوش گذشت و آرامش فکری کاملی رو به دور از تمامی مشکلات برامون در برداشت... البته در این بین جای بقیه پسرهای خانوادمون خالی بود: احمد(خواهرزاده سعید)، محمد و حسن و علی(پسردایی هام).
سطح تحصیلات پسرهای خانوادمون هم بد نیست بگم:
سعید(مجرد) که از هممون بزرگتره و توی خانواده بین ماها به دایی سعید معروفه(به خاطر احترام بزرگتر بودنش) دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی و کارمند اداره خدمات کشاورزی.
علی(متأهل) دانشجوی ترم آخر دکترای معماری کامپیوتر کانادا.
محمد(متآهل) کارمند اداری ارتش و فارغ التحصیل مهندسی برق الکترونیک.
حسین(مجرد) دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی.
محمد(مجرد) فارغ التحصیل مهندسی معدن و ترم اول کارشناسی ارشد نفت تهران .
حسن(مجرد) دانشجوی ترم 4 مهندسی فناوری اطلاعات.
خودمم که دانشجوی ترم 5 مهندسی اقتصاد کشاورزی هستم...
---------------------
وقتی که داشتیم از بروجرد برمیگشتیم بین راه برای بنزین زدن به جایگاه اختصاصی اشترینان رفتیم که یه اتفاق خیلی عجیب، جالب و عادی توی ایران، افتاد... وقتی ما و کلی ماشین دیگه توی صف منتظر بودیم تا نوبتمون بیاد دیدیم که یه ماشین نیروی انتظامی از طرف مقابل دنده عقب اومد و بصورت به قول معروف کجکی جلوی اولین ماشین پارک کرد و خیلی راحت بنزیش رو زد و با آرامش رفت؟!؟!؟!!؟؟! معلوم نیست که چرا این نیروی انتظامی کشورمون به این راحتی از موقعیت شغلیشون سواستفاده می کنن؟!؟!؟! و حق ملت رو به آسونی و مثل آب خوردن ضایع می کنن؟!؟!!؟
متأسفانه به دلیل مسائل امنیتی نتونستیم از اون صحنه عکس یا فیلم بگیریم اما حداقل کاری که تونستم انجام بدم ثبت شماره ماشین با آدرس دقیق خلافی که مرتکب شدن بود تا شاید اگر واقعا مسئولین ما به فکر هستن با نشر این مسئله در اینترنت اون ها رو جریمه کنن تا از وقوع چنین خلاف هایی جلوگیری بشه(که البته چشمم آب نمی خوره!):
یک دستگاه نیسان وانت به شماره پلاک نظامی 11-29782 نیروی انتظامی شهرستان بروجرد که رأس ساعت 19:20 روز شنبه 26 تیرماه 1389 در جایگاه سوخت اختصاصی اشترینان از موقعیت شغلی خودشون سواستفاده کرده و خارج از صف بنزین زد.
شاید این مسئله کوچیک به نظر برسه اما همین مشکلات کوچیک هستن که بعدها ممکنه به مشکلات کلان امنیتی تبدیل بشن و بطور مثال بی امنیتی در شهرهای مرزی به وجود بیاد و ...(نشنیدید میپن تخم مرغ دزد شتر دزد می شود!؟) وقتی نیروی با درجه پایین به این راحتی خلاف بکنه و کسی نتونه حرفی بزنه خب همین نیرو ممکنه فردا روزی یه سمت بسیار عالی رتبه رو در کل کشور به عهده بگیره و بی نظمی کلانی رو به وجود بیاره!؟ چه بسا که ممکنه همین حالا هم چنین بی نظمی هایی باشه؟!

وقف دارایی های دانشگاه آزاد ...

2010-07-09T11:34:00.000+04:30

این روزا بحث وقف دارایی های دانشگاه آزاد مهمترین بحث روزه کشوره ...
دانشگاه آزاد به عنوان یه دانشگاه کاملاً خصوصی و غیرانتفاعی یه هیئت امنا داره که 5 عضو داره که در سال های گذشته دور 2 نفر از اعضای اون فوت می کنن و تا چند ساله اخیر هیئت امنا با 3 عضو (هاشمی رفسنجانی، موسوی و جاسبی) به کار خودش ادامه داد تا اینکه 2 عضو دیگه توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و به تأیید هیئت به اعضای هیئت امنا اضافه شد که یکی از اون ها سید حسن خمینی بود ...
اما مدت کوتاهی بعد از انتخابات سال گذشته شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست احمدی نژاد موسوی رو از این هیئت حذف کرد(مشابه این کار در حوزه فرهنگی کشور هم انجام گرفت و موسوی از ریاست (فکر کنم) خانه فرهنگ کشور توسط احمدی نژاد برکنار شد) و بعد از اون هم جاسبی رو به جرم فساد مالی از ریاست دانشگاه آزاد برکنار کرد ... همچنین بعد از اون صحبت هایی مبنی بر غیرمشروع بودن دارایی های دانشگاه آزاد و نحوه مصرف اون ها مطرح شد و شورای عالی انقلاب فرهنگی فشارهایی رو به هیئت امنا در مورد این موضوع و تغییر اساسنامه دانشگاه آزاد و همچنین تغییر و تکمیل هیئت امنا(در واقع هدف اصلی زیرسلطه بودن هیئت امنا بود) وارد کرد ...
در این زمان هیئت امنا با تشکیل جلساتی متمادی در نهایت به این نتیجه رسید حالا که به نظر شورای عالی انقلاب فرهنگی اموال و دارایی های دانشگاه آزاد غیر مشروعه نهایتاً دارایی های دانشگاه آزاد رو وقف کنه(در جلسات آخر هیئت امنا رئیس هیئت آقای هاشمی آقای موسوی رو به عنوان عضو هیئت امنا به این جلسات دعوت رسمی کرد) ... اما جالب این جا بود که این مصوبه ی هیئت امنا بیشتر شورا رو برانگیخته کرد و شورا وقف دارایی های دانشگاه آزاد رو خلاف اساسنامه این دانشگاه و در نتیجه غیرقانونی بودن اون اعلام کرد و اجازه این کار رو به دانشگاه آزاد نداد و در کشمکش های طرفین در نهایت موضوع به مجلس شورای اسلامی رسید تا اون رو بررسی کنه ...
مجلس شورای اسلامی هم پس از بررسی های لازم نتیجه رو اعلام کرد : "طی بررسی های انجام شده وقف اموال و دارایی های دانشگاه آزاد ممانعتی نداره"!!!...
چیزی که خیلی بیشتر از همه اینجا جالب بود به محض اعلام این رأی از سوی مجلس شورای اسلامی تعدادی از نیروهای مردمی (بسیجی) در بیرون از خانه ملت و جلوی درب اون به اعتراض شدید علیه نمایندگان مردمی پرداختند و اهانت های زیادی رو به ایشان وارد کردند تا جایی که رئیس مجلس هم ابراز نارضایتی خود را از این حرکت اعلام کرد ... جالبی این قضیه اینجاست که چطوری این جمعیت به محض اعلام رأی مجلس اون جا تجمع کردن، گویی که از قبل می دونستن این موضوع ممنوعیت قانونی نداره و مجلس هم به نفع وقف اموال دانشگاه آزاد رأی می ده ؟!(البته این موضوع در ظاهر هم همین رو نشون می ده که دانشگاه آزاد چون یه نهاد کاملاً خصوصیه پس هیئت امنای اون هم می تونن راجع به اموال و دارایی های اون هرطور که بخوان تصمیم بگیرن!!!)
مرحله بعدی شورای نگهبان بود که باید این مصوبه ی مجلس رو از لحاظ قانونی و شرعی بررسی می کرد که نتیجه این بررسی رد مصوبه ی مجلس به دلیل عدم مطابقت با موازین شرعی بود!!! و در نهایت رهبری وارد اختلافات شده و طرفین دعوی رو به آرامش دعوت کرده و بررسی این موضوع رو به دست کمیته ای ویژه می سپاره ...(البته رهبری در برخی از سخنرانی های خودش در مورد این موضوع هم نظرات متفاوتی رو داده بود که در جایی این وقف رو بلامانع و در جایی دیگه اون رو غیرشرعی اعلام کرده که البته این دو نظر در زمان های متفاوتی اعلام شده و ممکنه این تفاوت با توجه به مقتضیات زمان بوده باشه ...)
می شه گفت اینکه رهبری در طول یکی دوساله اخیر چندین بار در مورد دعوی بین قوای سه گانه وارد عمل می شه یه جورایی ضعف این قوا رو در بررسی و حل مسائل جامعه می رسونه ...
نکته مهم: از اینکه بعضی اطلاعات به خاطر مسائل امنیتی بصورت ناقص اومده، پوزش می خوام و دوستانی که این مطلب رو می خونن به مطالعه بیشتر در این زمینه در سایت های خبری دعوت می کنم ... هدف اصلی من در این پست بیان اصل موضوع مورد اختلاف (وقف اموال و دارایی های دانشگاه آزاد) و دلایل طرفین برای نظراتشونه و مابقی جزئیات هستن ... به هر حال بسیار خوشحال می شم هرکسی نظرات خودش رو در مورد این موضوع بگه و هرگونه انتقادی هم به مطلبم وارده رو بهم تذکر بده تا کیفیت مطالبم بالاتر بره ...

ادامه روند تحریم جهانی ...

2010-06-15T21:13:00.002+04:30

شورای امنیت با تنها دو رأی مخالف ترکیه و برزیل که فعلا جیبشان از پول ملت ایران پر است و رأی ممتنع لبنان که در نوع خود همان قدر جالب است که رأی موافق بوسنی با قاطعیت به تحریمهای تازه علیه ایران رأی داد که بر خلاف تبلیغات حکومت به هیچ وجه بر ضد ملت نیست و کاملا هوشمندانه با هدف فلج کردن حکومت طراحی شده است این در حالیست که بسیاری از کشورهای به صورت یک جانبه تحریمهایی را علیه ایران فرای قطعنامه شورای امنیت اعمال می کنند امروز استرالیا با تحریم بانک ملت و فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء به این جمع پیوست. در این حین دستگاه سیاست خارجی دولت در اظهار نظری اعلام کرد رأی موافق چین و روسیه به قطعنامه از سر خیرخواهی برای ایران بوده است!!!!!!!

پیامگیر تلفن اشخاص مختلف !!!

2010-06-13T12:13:00.003+04:30

سلام
امروز داشتم وبلاگ پاتوق دوستان رو می خوندم که یه پست خیلی قشنگ آورده بود ، منم پست رو با یه تغییر کوچولو آوردم اینجا(البته ازش اجازه گرفتم و طبق قانون کپی رایت منبع رو هم ذکر کردم):
محمود احمدي‌نژاد:

الهم عجل لوليک الفرج... مستشهدين بين يديه.
شما با احمدي‌نژاد تماس گرفته‌ايد. ايشان در حال حاضر مشغول مديريت جهان هستند و براي کارهايي مثل پاسخگويي وقت ندارند. لازم به ذکر است ايشان به دليل ساده‌زيستي و مردمي بودن شديد از تلفن منشي‌دار استفاده نمي‌کنند. سوال شما توسط يک گروه 300 نفره بررسي شده و روي يخچال منزل ايشان چسبانده مي‌شود، تا به روش مخصوص ايشان با سوال متقابل جواب داده شود. اگر هنوز مايل به طرح سوال خود هستيد، پس از شنيدن صداي شيپور آماده‌باش پيام بگذاريد.

ضرغامي:

با پيامگير رييس صدا و سيما تماس گرفته‌ايد. شما مي‌توانيد سکوت کنيد، اما هرچه بگوييد ضبط و عليه شما از رسانه ملي پخش خواهد شد.

باقر قاليباف:

شما با پيامگير سردار دکتر خلبان قاليباف تماس گرفتِن. ايشون الان پرواز دِرَن، موبايلشان توي هواپيما خاموشه. تا پرواز بعدي هم به شهرداري برنمي گِردن. لطفا مجددا تماس نگيرِن. با تِشکر

حسين شريعتمداري:

شما با روزنامه کيهان تماس گرفته‌ايد. ما مي‌دونيم کي هستي؟ چه کاره‌اي؟ به کجاها وابسته هستي؟ از کجا پول مي‌گيري؟ قبل از انقلاب با کي رفيق بودي؟ توي محافل خصوصي چه حرف‌هايي مي‌زني؟ پسرخاله پدربزرگت با رضاخان چه روابطي داشته و الان چي مي‌خواهي بگي؟ پس گوشي را بگذار.

فاطمه رجبي:

اگر سبز لجني هستي شماره 1، اگر جلبک هستي شماره 2، اگر خاتمي هستي شماره 3، اگر موسوي هستي شماره 4، اگر کروبي هستي شماره 5 ... اگر ابراهيم نبوي هستي شماره 436 را فشار بده. زن و بچه هم دور و برتون نباشه تا جواب درست و حسابي بهتون بدم. اگر هم خودي يا جزء دوست و آشنا هستي، بيخود وقت من را نگير. قطع کن، بگذار به کارم برسم.

مهدي کروبي:

با سلام من مهدي پسر احمد هستم. وعده‌ي ديدار ما راهپيمايي بعدي ساعت 30/10 صبح ميدان هفت تير.

خاتمي:

از اينکه مايل به گفتگو با بنده هستيد، اظهار مسرت و شادماني مي‌نمايم. گفتگو حق هر شهروند بوده و به عقيده‌ي بنده تنها راهکار برون رفت از چالش‌هاي پيش رو در هزاره‌ي سوم مي‌باشد. البته گفتگو بايد قانونمند باشد و در چارچوب روش‌هاي مدني و پذيرفته شده صورت بگيرد. خدانگهدار

اسفنديار مشايي:

شما با پيامگير رييس جمهور مشايي تماس گرفته‌ايد. لطفا 4 سال منتظر بمانيد

الهي قمشه‌اي:

بنده الان منزل نيستم. به جان تا آسمان عشق رفتم. نيم ساعت ديگه بر مي‌گردم. البته شما که صداي من را مي‌شنويد ممکن است فکر کنيد من هستم. ولي در واقع مساله همين است که من هستم يا نيستم. شکسپير هم مي‌فرمايد «توبي اُر نات توبي». شما اگر به تمام پيامگيرهاي عالم، به تمام پيامگيرهايي که توي اين يونيورس هست، گوش کنيد، مي بينيد همه يک چيز را گفتن؛ منتها با زبان‌هاي مختلف. يکي فارسي گفته، يکي ترکي، گفته يکي هم همون پيام ارژينالي که توي کارخانه روي تلفن مي‌گذارند را گذاشته و انگليسيه. منتها همه اينها به زبانهاي مختلف مي‌خوان بگن من اينجا نيستم. ميخوان بگن که از چنبر برون جستم من امشب هرچند در ظاهر هستم، ولي در واقع نيستم. البته بعضي‌ها هم کلک ميزنن و در ظاهر نيستن، ولي در واقع هستن. مثلا کسايي که از دست طلبکار و اينا قايم ميشن که باز بايد گفت به قول شکسپير «توبي اور نات توبي» اين جمله را بايد بارها تکرار کرد...
[نيم ساعت بعد] خب اينها را براچي داشتم ضبط مي‌کردم؟ هووووم خب به هرحال سخنراني امروز را در همينجا به پايان مي‌رسونيم. تا برنامه بعد!

يک خواننده لوس آنجلسي:

تنکز فور کالينگ عزيزم. خيلي هپي شدم که زنگ زدي بات آنفورچونيتلي الان بيزي هستم هاني، بعد از شنيدن اهنگ خوشگلا بايد برقصن pm خود را بگزاريد

ارزاني هاي خيلي گران ايام عيد ...

2010-04-05T11:22:00.003+04:30

سلام
مدتها بود كه به دليل عدم دسترسي به اينترنت نتونستم بيام و اينجا حرفي بزنم ...
اين دفعه يه موضوعي كه خيلي ذهنم مشغول كرده اينه كه چرا ايام عيد كه شروع ميشه ، ما يحتاج مردم به جاي اينكه ارزون تر بشه گرون تر ميشه ؟!!؟؟!؟!؟
دولت اعلام مي كنه مثلاً فلان كالا قيمت تثبيت شدش در كل كشور n رياله ... اونوقت وقتي ميخواي اون كالا رو تهيه كني هرجا ميري حداقل يك و نيم برابر اون قيمت دارن اون كالا رو مي فروشن !!! به هرجا هم اعتراض كني هيچ فايده اي نداره !!! اصلاً كلاً بعضي اصناف با هم هماهنگ مي كنن كه گرون تر بفرشون !!!
طبق يه اصل اقتصادي هر وقت عرضه زياد بشه بايد قيمت كم بشه اما تو ايران اين اصل به صورت معكوس عمل مي كنه!!!
يه نمونش كرايه هاي اتوبوس بين شهري و تاكسي هاي درون شهريه كه از 25 اسفند تا 15 فروردين هر ساله قيمت كرايه ها 20% زيادتر ميشه !!! يعني زماني كه اوج فروش بليط هاست !!! يا مثلاً قيمت گوشت مرغ فكر كنم حدود 1650تومان اعلام شده بود اما هيچ جا كمتر از 2500 تومان گير نميومد !!!
يه نمونه ديگش هم بليط مكانهاي توريستي و گردشگريه كه چيزي كه خود من ديدم توي شيراز قيمت ها حداقل 2 برابر ساير روزهاي ساله !!!
آخه من نميدونم اين چه دليلي ميتونه داشته باشه ؟!

معیار حق و باطل ؟!

2010-02-03T18:46:00.004+03:30

این روزا بدجوری ذهنم درگیر دو کلمه "حق" و "باطل" شده ... همش دارم به این فکر می کنم که چی راسته چی دروغ ؟ چی حقه و چی باطل ؟ کی با سپاه خیره و کی با سپاه شره ؟
اصلاً معیار واقعی حق و باطل در این زمان که ما نه امام را دیده ایم و نه پیامبر را ، چیه ؟ واقعاً چجوری میشه فهمید که کی داره راست میگه و کی داره دروغ میگه ؟
متأسفانه گروهک های مختلف منافقین و ضد انقلاب هم از این اوضاع نابسمان کشور سوء استفاده کرده و میخوان از آب گل آلود ماهی بگیرن ... واقعاً نمیشه کامل و درست قضاوت کرد ؟ از یه طرف مخالفین و منتقدین دولت (اصلاح طلبان) تا حدودی حرفاشون منطقی و درست به نظر میاد اما از اونجا که یه رهبر و لیدر مشخصی ندارن ترس از این وجود داره که اگه اونا پیروز بشن به دلیل نداشتن برنامه و لیدر مناسب و مشخص ، حکومت رو به دست آدما و یا جناح ها و همون گروهک های نا اهل بسپارن و در نتیجه اوضاع هیچ که بهتر نشه بدتر هم بشه ... از طرف دیگه موافقین دولت هم به این معتقدند که با تغییر دولت و شرایط کنونی حکومت اسلام به فراموشی سپرده خواهد شد و در نتیجه کشور به بی بند و باری و فساد و ... کشیده خواهد شد ، پس ثبات شرایط بهترین راه است (اصولگرایان) که مسلماً با توجه به استدلالشان نتیجه گیری شان منطقی است اما ترس از آن می رود که ایشان نیز در استدلال خود اشتباه کنند که در اینصورت ثبات شرایط برابر با سکوت در برابر ظلم و باطل خواهد بود ...
واقعا تصمیم گیری در این شرایط بسیار مشکل شده و هیچکس نمی تواند با اطمینان کامل راه خود را انتخاب کند و بگوید که تصمیم من قطعاً و کاملاً درست است و نتیجه آن نیز مثبت خواهد بود ...
متأسفانه همونطور که گفتم دشمنان اسلام میخوان از این گل آلودی آب ماهی بگیرن و همانند اوایل پیروزی انقلاب اسلامی هر کدام می خواهند قدرت را در این شرایط بدست بگیرند ... به همین دلیل نمی توان کاملاً آزادانه ، راحت و با قاطعیت حرف زد و باید در رفتار و گفتار خود بسیار مراقب باشیم که از چاله به چاه نیافتیم چراکه مرز بین حق و باطل از مو باریک تر است ... به نظر میرسد که حفظ وحدت اسلامی همراه با حفظ عقاید و نظرات بهترین راه باشد اما این احتمال وجود دارد که این واحد شدن از سوی موافقین دولت ، با اظهار پشیمانی و پس گرفتن عقاید و نظرات جناح منتقد و مخالف دولت ، اشتباه گرفته شود که مسلماً این امر موجب انزجار بیشتر مخالفین خواهد شد ... پس واقعاً باید چه کار کرد ؟!
این روزها از عمق وجود سوره حمد رو درک میکنم و دائماً اون رو به صورت دعا با خودم زمزمه می کنم و از خدا عاجزانه می خوام که که کمکم کنه :
"بسم الله الرحمن الرحیم" ... "الحمد لله رب العالمین" ستایش فقط مخصوص خدای بالا سرمونه ... "الرحمن الرحیم" با تماوم مهربونیاش بخشنده ترین هم هست ... "مالک یوم الدین" فقط اونه که توی اون دنیا به حساب کتاب همه رسیدگی می کنه ... "ایاک نعبد و ایاک نستعین" خدایا ما فقط تویی را که یکتایی می پرستیم و به همین منظور فقط از خودت تقاضای کمک و یاری می کنیم ... "اهدنا الصراط المستقیم" راه درست و حق رو بهمون نشون بده ... "صراط الذین انعمت علیهم" کسایی که تو راه درست و حق هستند مسلماً نعمتیه که تو بهشون دادی پس ما رو هم به راه اونایی که بهشون نعمت دادی هدایت کن ... "غیر المغضوب علیهم" کسایی که تو غضبشون می کنی اصلاً نمیدونن حق و باطل چیه و در ابلهی خود هم می مونن و چشم و گوش دل خودشون رو به روی حقیقت می بندن و مسلماً خودشون کاری کردن که مورد غضبت قرار گرفتند ، پس خدایا ما رو غضب نکن و به راه اونا هدایت نکن ... "ولا الضالین" گمراهان کسانی هستند که راه باطل را در پیش گرفته اند ولی گمان می کنن در راه حق و درست هستند ، پس خدایا ما را در زمره گمراهان نیز قرار مده و به راه ایشان هدایت مکن ...

بازگردانی ذهنی ...

2009-12-30T12:02:00.001+03:30

از اول این ترم تجارب خیلی زیادی رو بدست آوردم که بیشترشون برخلاف باورها و اعتقاداتم بود اما به هر حال واقعیاتی هستند که باید با اونا کنار اومد ... البته واسه من با این چنین روحیاتی خیلی هضمشون سخته به خصوص وقتی که توی دانشگاه هستم چون با مشکلات بطور مستقیم و مستقل باید روبرو بشم ...واسه همین تصمیم گرفتم که از تعطیلات اخیر (تاسوعا و عاشورا) کمال استفاده رو ببرم و یه ریکاوری (همون بازگردانی!!!) به ذهنم بدم و یه سری هم به خانواده بزنم ... هرچند که توی خونه هم با یه سری مسائل دیگه بصورت جدی برخورد داشتم اما بیشتر سعی کردم که بتونم با مسائل براحتی کنار بیام و بیشتر با واقعیت ها زندگی کنم نه حقیقت ها !!! ... خداییش فکر کنم واقعاً خیلی به همچین استراحتی احتیاج داشتم چون تا حدود زیادی روم تأثیر داشت و الان خیلی احساس سبکی بیشتری نسبت به قبل می کنم ... مدتها هم بود که از ته دل گریه نکرده بودم که توی چندتا مراسم عزاداری حسابی تلافی کردم و اینم به سبک شدنم کمک شایانی کرد ... البته باز هم اون حالت آرمانی که انتظار داشتم نبود ولی فکر کنم با یه سفر 4 5 روزه دیگه تقریباً همه چی درست میشه که احتمالاً بعد از اتمام کلاس هام حتماً اینکارو می کنم ... ان شاءالله آینده بهتری پیش رو خواهم داشت ...

در آخر هم هتک حرمت تاسوعا و عاشورای حسینی رو در یک مملکت اسلامی چون ایران به همه مسلمانان ایرانی تسلیت میگم ...

فاجعه اي اسف بار ...

2009-12-22T11:20:00.003+03:30

در گذشت عالم رباني و آگاه و نترس حضرت آيت الله منتظري بر انسانهاي آزاده و ثابت قدم تسليت باد.

آينده تاريك!!!

2009-11-29T10:37:00.000+03:30

از وقتی این ترم شروع شده خیلی چیزا یاد گرفتم، تجارب زیادی رو کسب کردم، طوری که شاید برابر با تمام تجاربی باشه که از اول عمرم تا اول مهر88 کسب کردم ...
نمی دونم از چی بگم و از کی بگم و از کجا بگم؟! ...
از همون مزه تلخ حس مسئولیت شیرین بگم که گاهی آدمو گریه میندازه و گاهی روح آدمو به آسمونا میبره؟! ... از اوضاع دانشگاهمون بگم که شده مثل پادگان های نظامی دورافتاده که هر کسی رو میخوان تبعید کنن به اونجاها می فرستن؟! ... از اوضاع خفقان مسخره مملکتمون بگم که هر کی بخواد یه حرفی بزنه به چشم یه انسان ملحد و کافر و بی دین نگاش می کنن؟! ... از شورای صنفی بگم که نماینده دانشجوهاست اما دانشجوها قبولش ندارن؟! ... از زمونه ای بگم که با جبر خودش بین آدما فاصله های زیادی ایجاد می کنه؟! رفقا رو از هم دور میکنه؟! محبت بین فامیل ها رو کم می کنه؟! ...
از سلف غذاخوری دانشگاهمون بگم که اکثریت غذاهاش کیفیت پایین داره؟! و چیزی حدود 5 برابر ظرفیت خودش رو ساپورت میکنه؟! ...
از سرویس های ایاب و ذهاب دانشگاهمون بگم که معلوم نیست اتوبوس هاش چند ساله که از رده خارج شدن؟! و هنوز که هنوزه باعث دردسرهای زیادی واسه دانشجوها میشه؟! ...
از خوابگاه های شهرک بگم که همچنان به مثابه جزیره ای دورافتاده میمونه؟! ... از خوابگاه های خودگردان دخترانه اهواز بگم که معلوم نیست چندصدسال پیش ساخته شدن و اوضاع افتضاحی دارن(بخدا موندم این مسئولین اگه قرار بود دختر خودشون بره خوابگاه خودگردان، حاضر بودن بچشون رو بفرستن تو همچین خوابگاهی یا نه)؟! ... از خوابگاه های کوثر 1 و 2 بگم که چندبرابر ظرفیت استانداردشون، دانشجو توشونه؟! ... از خوابگاه نرجس بگم که تا سال گذشته یه انبار بود؟! ... از خوابگاه های رجایی و باهنر بگم که همیشه یا فاضلابشون مشکل داره یا شیرآلاتشون؟! ...
از اعضای شورای صنفی بگم که واقعاً برای کمک به دانشجو اومدن(هرچند که ممکنه گاهاً راه رو اشتباه رفته باشن) اما با یه خودشیرینی بعضی افراد کل زحماتشون هدر میره؟! ... از مسئولین دانشگاهمون بگم که جز برای منافع شخصی خودشون(حفظ آبرو، پست و مقام و حقوق بیشتر) کار نمی کنن؟! ...
از حراست دانشگاهمون بگم که مثل سازمان اطلاعات کشور، واسه هر کسی که ازش خوششون نیاد به راحتی پرونده سازی می کنن و چنان ترسی رو به دل جامعه دانشجویی ما انداخته که خیلی از دانشجوها رو به مترسک های بی روح تبدیل کرده؟! ...
از همکلاس هایی بگم که پشت سرت و جلوت هزار حرف واست درمیارن و بهت میگن؟! و وقتی هم از دستشون ناراحت میشی بهشون گلگی می کنی، تازه یه چیزی هم طلبکارن و باهات قهر می کنن؟! ...
از اساتیدی بگم که هنوز رفتار اجتماعی و طرز برخورد درست به یه دانشجو رو بلد نیستن؟! ...
از دانشجویی بگم که امکانات توی خوابگاه رو که برای خودشه تخریب میکنه؟! ...
از آدمایی بگم که واسه حفظ پست و مقام ناچیزی که توی دانشگاه بدست آوردن، حاضرن هر خفت و خواری رو به خودشون بقبولونن؟! یا از اون دانشجویی بگم که جاسوس مدیریت، حراست، نهاد رهبری، معاونت دانشجویی، اداره اسکان و امور فرهنگیه و دوستان خودش رو می فروشه؟! ...
از اون سردبیری بگم که اونقدر غرور داره که تا وقتی رک و واضح چیزی رو بهش نگی، متوجه آنچه در اطرافش میگذره نمی شه؟! و به عواقب حرف ها و کاراش اصلاً فکر نمی کنه؟! ... یا از اون سردبیری بگم که یه گروه بزرگ نشریه درست کرده اما میخواد هرجوری شده فقط حرفا و درد دلای خودشو تو اون نشریه بزنه؟! تازه این درحالیه که قلمش در برابر قلم اکثر اعضاش خیلی ضعیف تره و اصلاً هم انتقادپذیر نیست؟! ...
یا از خودم بگم که هنوز نتونستم راهم رو انتخاب کنم؟! و به یه هدف بچسبم؟!
یه روز تصمیم می گیرم که فقط بچسبم به درس و تا دکترام رو نگرفتن بی خیال درس نشم ...
یه روز تصمیم می گیرم که بچسبم به ورزش(که حتی هنوز نمیدونم باید کدوم ورزش رو ادامه بدم...
یه روز می رم والیبال، یه روز می رم بسکتبال، یه روز می رم دوومیدانی و ...) و تا در حد تیم ملی نرسیدم دست از ورزش نکشم ...
یه روز تصمیم می گیرم برم تو کار سیاست و اونقدر فعالیت کنم تا به یه سمت والا تو مملکت برسم ...
یه روز تصمیم می گیرم که یه راه جدید رو باز کنم و در آینده یه انقلاب توی مردم ایجاد کنم ...
یه روز تصمیم می گیرم که برم تو کار مطبوعات و در آینده به خبرنگاری و سوژه و ... بچسبم ...
یه روز تصمیم می گیرم بزنم به خط دیانت و مذهب و اونقدر مطالعه کنم تا به اون حدی برسم که خودم بتونم دین و مذهبم رو با شناخت انتخاب کنم و خودم بتونم خیلی از خوب و بدها رو تشخیص بدم ...
یه روز تصمیم می گیرم که بی خیال همه این حرفا بشم و مثل خیلی از مترسک های بی روح نسبت به اطراف خودم بی تفاوت باشم و سرم تو لاک خودم باشه و یه جوری فقط این زندگی رو بگذرونم ...
وای خوای من ... آخه چرا من اینجوری شدم؟! دارم دیوونه میشم ... اگه تا چندوقت فبل نسبت به خیلی چیزا مثبت فکر می کردم و به روشنی آینده امید داشتم اما دیگه این روزا جز یه آینده تاریک چیزی رو نمی بینم :
آینده تاریک اوضاع خوب در دانشگاه رامین!!!
آینده تاریک استیفای حقوق دانشجو در دانشگاه رامین!!!
آینده تاریک حس مسئولیت پذیری یک دانشجو!!!
آینده تاریک پیشرفت در مملکت ایران!!!
آینده تاریک جمهوری اسلامی شدن کشور ایران!!!
آینده تاریک خودم در شناخت هدفم و راه زندگیم!!!
آینده تاریک ...
این پست بصورت اشتراکی در دل نوشته های محسن سیفی و بروبچه های دانشگاه رامین به ثبت رسیده.

كمال يا پوچي ؟!

2009-10-24T08:15:00.002+03:30

احساس بزرگی می کنم و احساس حقارت می کنم ... احساس عزت می کنم و احساس ذلت می کنم ... احساس بی نیازی می کنم و احساس نیاز می کنم ... احساس دوست داشتن می کنم و احساس نفرت می کنم ... احساس سرور می کنم و احساس غم می کنم ... احساس پیروزی می کنم و احساس شکست می کنم ... احساس سعادت می کنم و احساس لغزش می کنم ... احساس کمال می کنم و احساس پوچی می کنم ... احساس جاودانگی می کنم و احساس فنایی می کنم ...
نمی دونم باید چی بگم و چجور بگم ... احساس می کنم که دارم منفجر میشم ... یا این بدن ظرفیت ظرفیت این همه آرزوها و مشکلات رو نداره یا اینکه دارم کم میارم و زیر بار فشار مشکلات مختلف میخوام له بشم !!!؟؟؟ ...
از خیلیا خسته شدم و میخوام که یهو بزنم بر طبل بی عاری و بیخیال همه چی بشم ... اما از طرف دیگه به اهدافم و حرفام پایبندم و نمیتونم که زیر قولم بزنم ...
چرا کسی نمیتونه درکم کنه ؟! چرا کسی نمیخواد باورم کنه ؟! همه اونا که اطرافم هستن و باهاشون از نزدیک در ارتباطم ، اینطوری هستن ... در عوض بیشتر اونایی که در ارتباط نزدیک باهاشون نیستم و منو فقط با نوشته هام و یا کارام و یا اسمم میشناسن ، حتی شاید بیشتر از نزدیکان ، درکم می کنن و باورم دارن ...
تجربه های زیادی رو دارم به دست میارم تو زندگیم اما به قیمت های سنگین ... مثل عمرم ، جوونیم ، خدشه دار شدن روح سرشار از احساسم و اینکه دارم به یه آدم خشک و بی روح تبدیل می شم در حالی که همچنان احساس درونم وجود داره ... خرد کردن احساسات یه نفر دیگه ... تباه کردن عمر و جوونی یه نفر دیگه و ... خودم از تجربه ها احساس خوشحالی می کنم اما نمیدونم آیا این قیمتایی که بابتشون دارم میدم می ارزه یا نه ؟!؟!؟!
یه چیزی که خیلی داغونم می کنه اینه که راجع بهم قضاوت اشتباه کنن و بهم چیزی رو نسبت بدن که حقیقت نداره ... این واقعاً اعصابم رو خط خطی می کنه و روحم رو له می کنه ...
یه تجربه ای که قبلاً ها بدست آوردم اینه که آدم واسه به زانو درآوردن مشکلات باید خودش رو با اونا روبرو کنه و ازشون فرار نکنه ... ممکنه شکست هایی بخوره اما مهم اینه که دیگه دغدغه اون مشکل رو نداره و ازش فرار نمی کنه ... اما مدتیه که یه خورده نظرم در این رابطه داره تغییر می کنه ... آخه با بعضی مشکلات که روبرو میشی بدجور داغونت می کنه و شاید بهتره که بتونی با اون مشکل کنار بیای و یا از زندگیت حذفش کنی ... اما نمیدونم چجوری میشه حذفش کرد ؟؟؟
احساس می کنم دیگه اون ذوق نوشتنم داره کور میشه ... واسه همین سعی می کنم هرجور شده یه چیزی بنویسم تا شاید دوباره اون يه ذره ذوقمو بتونم بدستش بیارم ...

زندگي در "حال" ؟!

2009-10-17T18:55:00.000+03:30

ای کاش می شد که همه حرفای دلم رو اینجا بزنم و اینقدر تو دلم نگهشون ندارم !!! آخه به یه سری دلایل امنیتی وبلاگم از اون حالت محلی برای درد دل بیرون اومده و دیگه زیاد محرم اسرارم نیست و گاهاً برای حرفام مواخذه می شم ...

من الان خیلی دارم تو زندگیم تجارب زیاد و مفیدی رو بدست میارم اما نمیدونم چرا هنوز نتونستم خودم رو پیدا کنم ؟! احساس میکنم هنوز در اون مسیر اصلی خودم قرار نگرفتم ...شاید دلیل این تجاربم هم این باشه که من دارم وارد هر عرصه ای می شم تا بتونم خودم رو پیدا کنم و دلم رو با فعالیت در اون زمینه راضی کنم اما بعد از کسب تجربه در این زمینه ها باز می بینم که هنوز خودم را نتونستم پیدا کنم و باز به سراغ یه عرصه دیگه میرم ... البته کسب این تجارب هم داره به قیمت عمرم تموم میشه ولی به نظرم فکر کنم ارزشش رو داشته باشه ...

هنوز تو خیلی جاها نمیتونم خوب و بد رو از هم تشخیص بدم هرچند که بالاخره یکیش رو انتخاب می کنم که به نظرم خوبه اما این تصمیم معمولاً تو وقت اضافه است ... در واقع اکثر تصمیماتم اینجوری شده یعنی تا دقیقه آخر تصمیم نهاییم رو نمیگیرم با وجود اینکه میدونم میخوام چه تصمیمی بگیرم اما تا آخرین لحظات که با عمل روبرو می شم دو دل هستم و تصمیم نهایی رو نمی گیرم ... دچار یه جور آلزایمر نیمه حاد هم شدم طوریکه مثلاً بعضی اوقات یک دقیقه پیش خودم رو اصلاًً نمیتونم به یاد بیارم ... که فکر می کنم همش به این برمیگرده که همواره در "حال" سیر می کنم و زیاد به "گذشته" و یا حتی گاهاً "آینده" بها نمیدم و معمولاً در آن واحد تصمیم می گیرم ...

خیلی ها این رو یه نوع سبک در رفتار میدونن و خیلی ها هم اون رو ناشی از عدم تمرکز بر ذهن میدونن ... و عده ای هم اون رو ناشی از پوچ گرایی میدونن ...

نمیدونم باید چی بگم !؟ فقط از خدای خودم میخوام که بهم کمک کنه تا بتونم درست فکر کنم ... درست تشخیص بدم ... درست تصمیم بگیرم ... و درست عمل کنم ...

روز تولد

2009-09-06T12:42:00.000+04:30

روز تولد ؟؟؟

چه کلمه خنده دار و بیگانه ای برای من ... میدونید چرا ؟ آخه هرگز کسی روز تولدمو بهم تبریک نگفته !!! اصلا یعنی کسی یادش نبوده که کی تولد منه ... حتی پدر و مادرم هم تاریخ دقیق تولدم رو نمیدونستند تا این اواخر ...

تا اینکه من 2 سال پیش گلگی خودم رو به همه کردم چون از همشون دلخور شده بودم ... واقعا تا اون موقع اصلا نمیخواستم به همه این موضوع رو بگم ... اما اگه نمی گفتم خیلی ها در این موضوع به کار خود ادامه می دادند ... از من که دیگه گذشته بود و اون دورانی که تولد برام شیرینی داشت کسی یادش نبود و الان توی این دوران دیگه زیاد برام مهم نبود ... و من واسه سایر فرزندان توی فامیلامون اینو میگفتم و شاید نسل بعد از خودم ...

از اون موقع خیلی ها به دنبال کشف تاریخ تولد من بر اومدند که من مقاومت میکردم چون دیگه ارزشی نداشت وقتی خودم گلگی کرده بودم و ضمنا گفتم که برام دیگه زیاد اهمیت نداشت ...

اما امسال تولدم خیلی ویژه بود ... یه عزیزی که من بهش تذکر هم نداده بودم در این مورد واسه رسیدن روز تولدم روزشماری میکرد و حسابی واسم سنگ تموم گذاشت ... تموم اطرافیانم رو وادار کرده بود که امروز از طریق sms تولدم رو بهم تبریک بگن ... همین که روز یکشنبه شروع شد یعنی ساعت 0بامداد یا همون 12 نیمه شب ابتدا خودش کلی پیام تبریک های مختلف فرستاد و بعدش یواش یواش پیام های بعدی از طرف اطرافیان مثل دوستان و فامیل به دستم رسید و همگی واقعا شرمنده کردن که همینجا از همشون تشکر میکنم ... و از همه مهمتر از اون عزیز واقعا ممنونم که حسابی محبتش رو بهم ثابت کرد ...

حالا اینجا یه چیزی اذیتم می کرد اونم تبریک اونایی بود که نه تنها روز بلکه ماه تولد منم نمیدونستن اما حالا بهم تبریک میگفتن که من احساس میکردم ترحم میکنن ... و تبریکشون مصنوعی به نظر میرسید واسم ... هرچند عده ایی نیز بودند که حتی بدون اطلاع رسانی اون عزیز بهم تولدم رو تبریک گفتن ... البته واقعا ازشون ممنونم و تشکرم رو هم اینجا و هم همون موقع بهشون ابراز کردم چون بالاخره حتما یه ذره واسشون مهم بودم که حاضر شدن بهم تبریک بگن ... اما خب اگه اون عزیز نبود این افراد هم روال سابق رو ادامه میدادند ...

به هرحال خوشحالم که همچین روزی رو در زندگیم تجربه کردم و ازهمگی ممنونم و چه اونایی که تبریک گفتن و چه اونایی که تبریک نگفتن بدونن که من دوسشون دارم و من هرکسی رو اگه دوست نداشته باشم باهاش ارتباط برقرار نمی کنم ...

امیدوارم بتونم هر کسی کوچکترین محبتی بهم میکنه تا سرحد توان خودم بتونم که جبران محبت هاش رو بکنم ...

بازم بهتره که تاکید کنم که این وبلاگ فقط یه جور دفترچه خاطراته و نوشتن همچین مطلبی اصلا واسه خودنمایی نیست ... معمولا اگه کسی این وبلاگ رو میخونه منو میشناسه و کسی هم که منو میشناسه میدونه که اینجا واسم فقط دفترچه خاطراته نه جایی واسه خودنمایی و کلا در واقعیت هم همچین آدمی نیستم ...

آخه چرا ؟!

2009-08-24T23:13:00.002+04:30

خیلی ها همش بهم میگن که این وبلاگم زیادی غمگینه ... باور کنید خودمم اصلا از این وضعیت راضی نیستم اما چیکار کنم ؟! این وبلاگ اسمش دل نوشته است و یعنی درد دلهای منه که به تحریر در میاد و متاسفانه زندگی من هم زیاد خوش نیست که بخوام از خوشی ها و شادی ها بنویسم ... این مدت هم که اصلا نیومدم چیزی بنویسم دلیلش این بوده که زندگیم یکنواخت بوده و نه غم چندانی داشتم و نه شادی چندانی ... این پستم هم به سبک سوالیه ... هر سوال مربوط به یه ماجرا در زندگیم میشه که به دلیل مسائل امنیتی از مطرح کردن ماجراها صرفنظر می کنم و اینطوری نوشته هام حالت عامی تری میگیره و ممکنه کسی که این سوالا رو میخونه خودش هم با این سوالا در زندگیش روبرو باشه ... واقعا به این سبک عادت کردم و فکر میکنم که سبک جذاب و موثرتری هم هست هرچند که من قبلا هم گفتم که این وبلاگ رو برای بازدید کننده نزدم و فقط جاییه واسه ثبت قسمتهایی از زندگی من ...

چقدر میخوایم از حقیقت فرار کنیم ؟!مگه ماها ادعامون نمیشیم که مسلمونیم ؟! و شیعه علی هستیم ؟! خب مگه علی هم نگفته همیشه در زندگی به دنبال حق و حقیقت باشید ؟! و هرگز در برابر ناحق سکوت نکنید حتی اگه به ضررتون باشه ؟! پس چرا ماها اینقدر از حقیقت فرار میکنیم ؟! و از رویارویی با آن می ترسیم ؟! آخه چرا وقتی حقیقت رو میبینیم و اونو درک می کنیم ، براحتی اونو انکار می کنیم ؟! و ناحق رو می پذیریم ؟! این ظلم نیست ؟!

چرا خیلی کسایی رو که اطرافمون هستن درک نمی کنیم ؟! چرا کسایی رو که دوست داریم مستقیم بهشون نمی فهمونیم ؟! و چرا اونایی رو که دوسمون دارن و مستقیم بهمون می فهمونن ، نمیخوایم درک کنیم ؟! چرا اختلاف سنی معمولا مانع ارتباط درست بین ماها میشه ؟!
نمیدونم به جبر زمونه معتقدید یا نه !؟ من یکی که تقریبا برام ثابت شده که قسمتهایی از زندگی که حتی ممکنه مهمترین قسمت زندگی ما باشه و روی بقیه قسمتهای زندگیمون تاثیر بذاره ، کاملا از طریق جبر زمونه به ما تحمیل میشه و ما هیچ تاثیری روی اونا نمیتونیم بذاریم ... البته نویسنده وبلاگ داستان کوتاه به این معتقد نیست و میگه که همه چی به اعمال و رفتار ما در طول زندگی بر میگرده و اگه مثلا مشکلی در طول زندگی برای ما پیش میاد ناشی از یه رفتار یا یه تفکر در گذشته ما بر میگرده ... خب دیگه بالاخره هرکی نظری داره ... به هرحال من بازم سوالام در این زمینه مطرح میکنم : آیا اینکه من مثلا در فلان خانواده خوب یا بد و با فلان روش تربیتی خوب یا بد به آینده معرفی میشم ، جبر زمونه نیست ؟! اصلا بحث من این نیست که خانواده خوب یا بد هستند ... کلا میگم چرا بعضی ها باید در فلان خانواده به دنیا بیان ؟! و با فلاش روش تربیتی بزرگ بشن ؟!
چرا کسی که در جامعه ما سرشار از احساس باشه باید از همه بیشتر به مشکل بربخوره ؟! و بیشتر سرخورده بشه ؟! اونقدر که گاهی از احساس بیزار بشه ؟!
من میخوام بدونم که ما کدام دستور اسلام رو رعایت میکنیم ؟! مگه ما مسلمان نیستیم ؟! مگه نباید تعالیم الهی رو بیاموزیم و اجرا کنیم ؟! اسلام یه دین همه جانبه است و باید اون رو همه جانبه بنگریم ... مثلا قرآن ثروت اندوزی رو نفی میکنه اما از طرف دیگه مردم رو به انفاق و کمک به فقرا و نیازمندان و ... دعوت میکنه ، پس میفهمیم که در واقع خدا مردم رو دعوت میکنه که در زندگی تلاش کنند و ثروتمند شوند تا هم خود به آسایش برسند و هم به مستمندان کمک کنند تا آنان نیز به آسایش برسند ... آه آه آه که اگر ما دستورات اسلام واقعی (یعنی دستوراتی که از قرآن و احادیث گرفته میشه نه اسلامی که امروزه در جامعه ما عرضه شده و اصلا بویی از اسلام نبرده) رو به اجرا در بیاوریم چه جامعه موفق و سعادتمندی خواهیم داشت ...

خفقان بيان ...

2009-06-08T09:53:00.001+04:30

سلام
قصد نداشتم فعلا پستی بذارم اما یه سری شرایط سیاسی اخیر مجبورم کرد که پست بذارم و این اولین پستیه که بصورت اشتراکی در دل نوشته های محسن سیفی و بر و بچه های دانشگاه رامین بطور همزمان منتشر میشه ...
نمیدونم چرا آدما نمیتونن بین اختلافات اجتماعی و اختلاف نظرهاشون تفاوت بذارن ؟!؟!؟! ...
کشورهای متمدن و انسانهای متمدن همواره در کنار اختلاف نظرات و عقایدی که با هم دارن ، روابط اجتماعی خودشون مثل روابط فامیلی و دوستی رو حفظ می کنند ... مثلاْ اگه من با بهترین دوستم در یه زمینه سیاسی اساسی اختلاف نظر کاملاْ متضاد دارم ولی سعی میکنم که این اختلاف عقیده تاثیری بر رابطه دوستیمون نداشته باشه ... اما توی ایران چی : فقط کافیه با دوستت یه اختلاف عقیده کوچیک داشته باشی ... انگار دیگه دنیات با اون دوستت به آخر رسیده و یکی از سرسخت ترین دشمن هات میشه ... یکی نیست بگه آخه آدم حسابی من و تو که با هم مشکلی نداریم فقط یه اختلاف کوچیک داریم که اونم راجع به دیگرانه نه خودمون !!! ...
واقعاْ واسه این اوضاع مملکتمون متاسفم که همچین شرایطی رو پیدا کرده ... اون از بی احترامی کاندیداهای محترممون به همدیگه توی رسانه ملی و جلوی همه ملت و اینم از رفتارای مردممون ...
اگه یه پدری راجع به سیاست یه نظری داشته باشه و طرفدار آقای X هم باشه باید افراد منتسب به اون (یعنی خانوادش و مثلا! پسرش!) هم دارای همون گرایش بشن و نظراتشون باید کامل منطبق بر هم باشه ... اگه اینطوری نشه همه مردم پشت سر جفتشون کلی حرف در میارن و میگن که ببین این پدر و پسر با هم مشکل دارن ... بابا بخدا ما با هممشکل نداریم و فقط اختلاف نظر داریم ... آیا اختلاف نظر جرمه ؟؟؟ ...
و یا اگه توی یه محیط اجتماعی مثل دانشگاه که همه فرهنگ ها توش هستند یه دانشجو طرفدار فلان کاندیدا بشه و در انتخابات رقیب اون کاندیدا پیروز بشه باید دیگه اون دانشجوی بیچاره بره بمیره وگرنه باید همش تحقیرای حزب مخالف رو تحمل کنه و در اجرای کاراش همواره دچار مشکل باشه و حتی اصلاْ ممکنه هیچ کاریشو راه نندازن ...
اینه آزادی بیان در جمهروری اسلامی ایران ؟؟؟!!! ... این حرف من اصلاْ مربوط به یک دوره خاص از دولت ها نیست و همواره در همه دولت ها (حداقل اون دولت هایی که در زمان حیات من بودن) این اوضاع وجود داشته و فقط با این تفاوت که الان چون من بزرگتر شدم و دیگه اون بچه ای نیستم که همیشه حرف مامان بابام گوش کنم و خودم دنیای اطرافم رو بهتر درک می کنم ، پس اختلاف نظرهام رو علنی تر میگم ...
خب اگه قرار باشه اینطوری بشه که یعنی دیگه ما هم باید برگردیم به همون اعراب جاهلیت ...
البته دیگه دیدگاهم در این زمینه راجع به مردم عوض شده و به این نتیجه رسیدم که باید با این مردم فقط با دروغ زندگی کرد ... در جمهوری اسلامی ای که دروغ توی پوست و گوشت و استخون مردم ریشه کرده و البته اونایی هم که دروغ نمیگن یا سکوت میکنن و یا چشم دل خودشون رو به روی حقیقت میبندن ، نمیشه با صداقت و آزادی بیان رفتار کرد ... و فقط و فقط باید دروغ گفت ...
ای کاش همون تصمیمی که گرفته بودم مبنی بر اینکه اصلاْ در مسائل سیاسی دخالت نکنم عملی میکردم اما حیف که روحیه سکوت در برابر ناحق توی وجودم نبود و نتونستم سکوت کنم ...
حالا هم همین جا میگم که من هیچکدوم از ۴ کاندیدای حاضر رو لایق ریاست جمهوری ایران نمیبینم ... اما یک رای خواهم داد چون سرنوشت کشورم برام مهمه و مجبورم که از بین بد و بدتر ، بد رو انتخاب کنم ...

واژه بی معنی فرجه !!!

2009-06-03T16:33:00.002+04:30

من هنوز معناي كلمه فرجه رو براي امتحان رو نتونستم درك كنم و به نظرم ايراني ها دليلي جز راحت طلبيشون براي توليد كلمه فرجه ندارند ... اگه سيستم آموزشي ما درست باشه و دانشجو واقعا براي كسب علم و يادگيري مهارت درس بخونه ، همون سر كلاساش درس رو خوب گوش ميكنه و ميفهمه و اگرم احيانا نتونست در يه جلسه از كلاساش شركت كنه چون جلسات قبلي رو خوب گوش كرده با خوندن جزوه اون جلسه خيلي چيزا رو ميفهمه و فوقش اينه كه اگه سوالي هم داشته باشه براحتي ميتونه از استادش بپرسه ... و با اين تفاسير ديگه دليلي براي فرجه امتحانا وجود نداره ... يا اگه نميتونن انگيزه ايجاد كنن ميشه با اعمال زور هم اينكارو كرد ... اگه استاد هر جلسه دانشجوهاش رو با دانسته هاي جلسه قبليش محك بزنه دانشجو مجبور ميشه هميشه درسش رو بخونه و بفهمه كه نمرش سر كلاس كم نشه ... هرچند كه 2 3 تا از درساي اين ترم خودم رو خيلي خوب فهميدم و خداييش تا حدودي هم از اساتيدشون راضيم ...
فرجه ها به نظرم دانشجوهايي كه ميخوان درس رو بفهمن داغون ميكنه و فقط كساني كه به قول يكي از دوستان وبلاگ نويس (آرمتی) حسابي خون (ايشون اين كلمه رو به جاي واژه بیگانه !!! خرخون در پست 39 به كار بردن) هستند در اين ايام موفق ميشن ...
اصلا يه چيز ديگه ... آخرش من نفهميدم كه چرا وقتي ايام امتحانات ميشه هر فكري و هر حسي از در و ديوار تو ذهن آدم مياد به جز فكر درس خوندن ... اصلا وقتي ميخوام تو اتاق درس بخونم حسش نيست و به زور خودم رو پاي جزوه نگه ميدارم و بعدش بر حسب عادت ميتونم چند ساعتي رو درس بخونم و اونم ميدونم ياد نميگيرم اما حفظ ميكنم و ميشه با اين داده ها سر جلسه امتحان رفت اما به محض اينكه امتحان تموم شه همش از سرم ميپره ... شايد يكي از دلايلي كه اين مسائل رو به وجود مياره شيوه تدريس اساتيد باشه كه در دانشجو اونقدر ايجاد علاقه نسبت به اون درس نميكنن كه خود دانشجو سراغ اون درس بره نه اينكه فشار امتحان مجبورش كنه بره رو جزوه و همش حفظ كنه ...
وقتی میرم سر بعضی جزوات بدون اراده خوابم میگیره و باید به زور خودم رو بیدار نگه دارم تا بتونم بخونمش ...
وقتی داشتم با یکی از دوستان پسران رامین تو خوابگاه راجع به این موضوع بحث میکردم ، از تجارب خودش در دوران کنکوری بودن برام گفت و میگفت وقتی به یکی از این موسسات کنکوری میرفته در مشاوره هاشون به اونا میگفتن که برای مطالعه باید شرایطی رو ایجاد کرد که اگه این شرایط نباشه مطمئنا خوابتون میگیره : در اتاقی که محل خوابه درس نخونید ! - حتما پشت میز مطالعه و روی صندلی درس بخونید - دست اصلا نباید زیر چونه بره و چند نکات دیگه که وقتی فکرش رو کردم دیدم که ممکنه دلیلش هم این باشه که خوابم میبره ...

واژه بيگانه خواب !!!

2009-06-03T15:57:00.003+04:30

سلام
من بازم اومدم ... اما خودمم نميدونم چرا اومدم و ميخوام چي بنويسم ؟ باور كنيد بدون هيچگونه زمينه قبلي اومدم تا يه پست بنويسم ... پس اگه يه خورده آشفتگي تو جملاتم ميبينيد زياد سخت نگيريد ...
مدتيه كه با كلمه خواب بدجوري كل افتادم ... اصلا چجوري بگم ... از خواب نفرت پيدا كردم ... احساس ميكنم كه هر كاري بهتر از خوابه ... به نظر من خواب خيلي از فرصت ها رو از آدم ميگيره ... مثل فرصت ديدن ، فرصت شنيدن ، فرصت خوردن ، فرصت بو كردن ، فرصت لذت بردت از زندگي ، فرصت حس كردن زيبايي ها ،فرصت فكر كردن به خود و ديگران و جهان اطراف ، فرصت در كنار دوستان بودن و ... خيلي فرصت هاي ديگه اي كه آدم به جاي اون لحظات خواب ميتونه داشته باشه ... اي كاش خداوند اين ويژگي نياز به خواب رو در درون ما قرار نميداد تا هر كسي اگه دوست داشت بخوابه و اگه دوست نداشت بتونه كه نخوابه ... حداكثر 3 يا 4 ساعت خواب از سر هر نفر زيادي هم هست ... تا جايي كه ميتونم سعي ميكنم نخوابم اما گاهي سرم رو روي بالش كه ميزارم اصلا نميفهمم كه چجوري خوابم ميبره ... كه اونم برميگرده به نياز اساسي انسان به خواب ...
خيلي دوست دارم بدونم كه چجوري ميشه آدم به صورت دائمي به خواب كم در شبانه روز عادت كنه و همش خميازه نكشه ... چون خودم الان تونستم ساعات خوابم رو كم كنم اما چند مشكل دارم يكي خميازه هاي پي در پي اذيتم ميكنه و يكي ديگه احساس كسلي در بدن كه اجازه نميده بتونم كاراي ديگه رو خوب انجام بدم (مثلا نميتونم درس بخونم) و معمولا در اين ساعات بيداري بيشتر فكر ميكنم ...

قناري ...

2009-05-16T17:30:00.004+04:30

سلام

سلامي از جنس شرمندگي براي روزنوشت خودم كه ديگه الآن اسمش روزنوشت نيست و شده دل نوشته هاي محسن سيفي ...

خيلي وقته نيومدم اينجا پست بزنم ... از بس كه خودم رو توي مسائل مربوط به درس و دانشگاه غرق كردم ديگه وقتي برام نميمونه كه اينجا چيزي بنويسم ... در واقع تمركز روي دلم نداشتم كه بخوام اينجا مطلب بنويسم ...

اوايل همين هفته رفتم تهران براي نمايشگاه كتاب و برگشتني رفتم خونه يه سري به خونواده بزنم ... چون در طول ايام فرجه ها نميتونم برم ...

كه بعد از اين همه مدت دوري از خانواده ، خيلي خوب بود ...

بابام يه قناري خريده بود كه اون رو توي قفس و توي پانسيون خونه گذاشته بود ... اويل توي خونه همش گهگاهي يه صداهايي مي شنيدم و نميدونستم كه اين صداي همون قناريه ... تا اينكه اتفاقي رفتم جلوي پانسيون و متوجهش شدم ...

هر كاري كردم كه قناري واسم بخونه ، نخوند كه نخوند ... براش سوت زدم ... كف زدم ... آهنگ گذاشتم ... شكلك براش درآوردم ... سر و صدا كردم ... اما دريغ از كوچكترين صدايي ...

خيلي ناراحت شدم و كلي دلم گرفت ... با خودم گفتم :‌ " مگه من چجور آدمي شدم كه حتي قناري هم حاضر نيست برام بخونه ؟؟؟!!!"

نميدونم چرا اين روزا همش از خودم بدم مياد ... احساس مسكنم خيلي عوض شدم ... و اصلاً نسبت به خودم و رفتارام و آدماي دور و ورم احساس مسئوليت نميكنم ... آخه من چم شده ؟؟؟ ... شايد دليلش درگير شدن زياد و غرق شدن توي مسائل مربوط به دانشگاه باشه ...

اما به هر حال خوشحالم كه هنوز دارم توي اين دنيا زندگي ميكنم ... و نفس ميكشم ... و به آينده اميد دارم ... و ...

دروغ مصلحتي !!!

2009-04-07T15:45:00.001+04:30

سلام به همه دوستان عزيز خودم
بالاخره بعد از مدتها تصميم گرفتم كه يه پست واسه روزنوشتم بزنم كه البته هنوز كه هنوزه سايت دانشگاه بلاگر رو باز نميكنه ؟! ... اما با راهنمايي داش علي عزيز الان اين پست رو با جي ميل دارم واستون مينويسم ...
امروز سر كلاس انقلاب اسلامي يه حرفهايي مطرح شد كه باعث ايجاد انگيزه براي زدن پست "دروغ مصلحتي!" شد ...
اين استاد گرانقدر و عالي مقام ! ما كه امام جمعه بخش ملاثاني هم هست داشت راجع به جنگهاي لبنان و فلسطين با آمريكا و اسرائيل و همچنين كمكهاي ايران به لبنان و فلسطين بحث ميكرد كه يكي از دانشجوها سوال كرد : " استاد آيا درسته كه ميگن تمام تغذيه هاي مادي و معنوي نيروهاي لبنان و فلسطين با حمايت كامل ايران صورت ميگيره ؟ "
استاد هم در جواب گفت : " هم ميشه گفت آره و هم ميشه گفت نه !!! " همه بهت زده موندن كه استاد در ادامه گفت : " در حقيقت آموزش تمامي نيروهاي حماس و حزب الله ، تجهيز وسايل جنگي آنان و همچنين نيروهاي كمكي ايراني توسط ايران صورت ميگيره و حتي من خودم نيز در اين جبهه ها عليه اسرائيل جنگيدم ... اما در رسانه ما به دروغ ميگيم كه ايران دخالت نداره ... براي اينكه جنگي كه آمريكا آنرا عليه ايران طراحي كرده از مرزهاي ايران دور بشه و به اون سمت كشيده بشه ... "
اينجا خيلي واسم جالب بود كه بدونم يعني دروغ اينجا اشكال نداره و همين سوال رو هم پرسيدم كه در جوابم گفت : " بله اشكال نداره ... به گفته پيامبر دروغ مصلحتي در چندجا اشكال ندارد : براي ايجاد دوستي بين دو نفر - در جنگ و براي شاد كردن خانواده ..."
اينم از اون فتاوي ملاهاي ايراني بود!!! ... يكي نيست بگه مرد حسابي چرا از خودت فتوا مي دي ؟! حالا من زياد اهل فن حديث نيستم ولي تا جايي كه ميدونم فقط جايي كه بحث مرگ و زندگي باشه دروغ اشكال نداره كه تشخيص اون شرايط هم كار هر كسي نيست ... در ضمن گيريم كه حديث هم درست باشه ... آخه ما الان كجا توي جنگ هستيم ؟؟؟ بهتر نيست اين همه هزينه در كشور خودمون مصرف بشه ؟؟؟ به جوونامون برسن ؟ به وضع دانشگاه هامون برسن ؟ يكي نيست بگه آخه حاج آقا همين دانشگاه ما كه خودت داري توش درس ميدي با هزينه يك بار آموزش نظاميان لبناني يه دانشگاه بين المللي ميشه ؟ خط فقر جامعه ما چرا اينقدر پايينه ؟ و چرا بالاي 70% مردم زير خط فقر زندگي ميكنند ؟ . خيلي "چرا" هاي ديگه كه اونا رو به عهده خودتون ميزام ...
قضاوت همواره به خواننده ، بيننده و شنونده است ...

تصميمي جديد ...

2009-02-14T09:28:00.000+03:30

سلام
خدا رو شكر فعلا كه بلاگر تو سايت دانشگاه باز ميشه و ميتونم پست بذارم ...
بالاخره بعد از كلي كشمكش در ترم قبلي كه فوق العاده ترم سختي بود برام ، وارد ترم سوم شدم و اين ترم تصميم گرفتم كه حسابي بشينم درس بخونم و ديگه خيلي از فعاليت هاي بيخود رو كنار بگذارم ... البته خودم به اين نتيجه رسيدم كه توي دانشگاه اگه با برنامه ريزي پيش بري و درست از وقتت استفاده كني هم ميتوني كه حسابي درس بخوني ، هم حسابي فعاليت هاي غير درسي مثل كاراي فرهنگي يا سياسي داشته باشي ، هم حسابي ورزش كني ، هم حسابي خوش بگذروني ، هم حسابي وبلاگ نويسي كني !!! و هم كلي وقت اضافه واسه تفريح و خوش گذروني داشته باشي ...
خلاصه اينكه اميدوارم بتونم از امروز به بعد فقط به پله هاي ترقي فكر كنم و با راهنمايي هاي عزيزان و دوستان و همچنين دلگرمي هايشان بتونم پيشرفت روزافزون داشته باشم ... هر حرفي و هر انتقاد و پيشنهادي از سوي شما ميتونه توي رسيدن به اين هدفم كمكم كنه و اميدوارم كه هرگز شما منو تنها نذاريد و تا حالا هم كه همين طور بوده و در لحظات تنهايي ، سختي ، شادي و غم همواره منو مورد لطف خودتون قرار داديد ... اميدوارم كه بتونم حداقل با پست هايي كه ميذارم گوشه اي از زحماتتون رو جبران كنم ...

هر کس خدایش یک مقدار لیاقت دارد ...

2009-02-06T17:05:00.000+03:30

" هر کس خدایش یک مقدار لیاقت دارد . یکی برای خدایش تره هم خرد نمی کند ولی دیگری همه امیالش را برای معبودش زیر پا می گذارد بی منت . یکی خداییش ... "

اين مطلبي بود كه به تازگي توي وبلاگ پسرخاله ممد گلم ديدم و چون خيلي جالب وبد و همچنين به رسم امانت داري در وبلاگ مطلبش رو لينك كردم كه ميتونيد اون رو اين زير ببينيد :

http://www.safa-eshgh-dosti.blogfa.com/post-112.aspx

راه هاي هدف مند كردن عملي زندگي ؟؟؟

2009-02-06T16:12:00.000+03:30

سلام

توي زندگيم بارها تصميم گرفتم كه يه هدف معين واسه خودم مشخص كنم و در اين راه تمام اسباب رو هم فراهم بيارم كه تا يه دوره كوتاه مدت هم موفق بودم اما بعد از اين دوره كوتاه يه سري مشكلاتي كه مانع كارهام در جهت تحقق اهداف ميشه برام بوجود مياد و همچنين با بالا رفتن سنم و درك بيشترم از عالم اطرافم معيارها و ارزش هام تا حدودي تغيير ميكنه و همچنين تا حدودي سست اراده بودنم باعث ميشد كه يواش يواش از راهم باز مي موندم ... شايد اين مشكل واسه خيلي هاي ديگه هم وجود داشته باشه اما هنوز كه هنوز راه حل ملموس و عملي براي درمان اين حالت كشف نشده ... در اين زمينه فقط تجربه است كه شايد بتونه راه حلي رو پيشنهاد كنه كه تجربه هم همواره قرباني ميخواد و بايد يك نفر فدا بشه تا بتونه يه تجربه رو بدست بياره ...

واقعا خيلي نيازمند همچين راه حلي هستم ؟؟؟!!! و نميدونم بايد چيكار كنم ... تا حالا خيلي از راه حل هاي تئوريك رو امتحان كردم اما نتيجه بخش نبوده و در اين راه قسمتي از جوونيم رو هم از دست دادم البته شايد اين احساس فقط براي خودم بوجود اومده باشه ...

يكي از بازديدكننده هاي وبلاگم بهم مي گفت كه خيلي وبلاگم وبلاگ نا اميد كننده و خسته كننده اييه و ازم انتقاد داشت كه چرا همش از يأس و نااميدي دم ميزنم ؟

اولا خوشحالم كه در بيان مطالبم اونقدر روشن حرف ميزنم كه ميتونم احساسم رو به خواننده منتقل كنم ... و ثانيا در جواب دوستم بايد بگم كه اينجا (وبلاگم) جايي واسه تخليه روحي و رواني خودم و يه جورايي سنگ صبور من وبلاگمه (هرچند اين نكته رو بارها گفتم!) و من همواره از درون خودم ميگم و كساني هم كه از ابتدا بيننده وبلاگم بودن اينو ميدونن كه مثلا من اوايل كه خوشحال بودم با خوشي مي نوشتم اما مدت زياديه كه واقعا غم و غصه دلم رو فرا گرفته و واسه همين غمگينانه مي نويسم ...

كلا خيلي خوشحالم كه هنوز يه عده هستند كه واسشون مهم هستم و همواره سعي ميكنن با توجه به احساسات درونيم كمكم كنن ... البته يه وقت فكر نكنين كه من مغرورم و ميخوام بگم كه آدم مهمي هستم ؟! نه ! اصلا اينطور نيست ! من واقعا همه اين افراد و همچنين خيلي هاي ديگه كه شايد نخوان باور كنن يا نميدونن ، من دوسشون دارم و همواره دوست داشتنم رو در عملم نشون دادم و خيلي از اين بدم مياد كه يكي اون اندازه كه حرف ميزنه عمل نكنه ...

دوستون دارم و اين گل تقديم به همه شما :

بازگشتي با كوله باري از درد و غم ...

2009-01-31T21:45:00.000+03:30

سلام
سلامي با نهايت شرمندگي به خاطر عدم حضور مرتبم در وبلاگ ...
راستش بخوام دليلشم توضيح بدم ديگه خيلي تكراري ميشه ولي به خاطر اينكه افراد جديدي بيننده وبلاگم شدن بازم ميگم كه توي سايت دانشگاه ما سايت بلاگر باز نميشه و منم نميتونم پست بذارم مگه اينكه برم كافي نت يا اينكه مثل الآن خونه باشم ... و اگه الآن هم اين پست رو ميزنم هيچ بعيد نيست كه ديگه نتونم تا مدت زيادي پست بذارم ...
**********************************
من هنوز توي همون گيجي و سر درگمي توي زندگيم هستم و هنوز دليل خيلي چيزا رو نميدونم ؟! ... از تكنيك لبخند زدن هم كه "چرخ و فلك" بهم پيشنهاد كرده بود استفاده كردم ولي به نتيجه ايي نرسيدم ، البته لحظه ايي ميتونه كارساز باشه ولي وقتي آدم يه خورده تنها ميشه و يا فكرش آزاد ميشه و به همه جا پر ميكشه ، اونوقته كه دوباره يه عالمه سوالاي بي جواب به ذهنم بر ميگرده ...
راجع به بدبياري هاي خودم كه همچنان ادامه داره : از يه طرف اگه از ديدگاه خداجويي به قضيه نگاه كنم ، يه جورايي به عدالت خدا شك ميكنم كه چرا تا اين همه واسم بد بياري مياد ؟! در جوابم بعضيا هميشه ميگن :"خب تو هميشه هر وقت همچين احساسي پيدا ميكني به اين فكر كن كه افرادي هم هستن كه از تو خيلي اوضاعشون بدتره و اصلا خيلي چيزا كه تو داري اونا ندارن " كه من زياد به اين حرف اعتقاد ندارم چون به نظر من هر كسي بالاخره با توجه به موقعيتي كه توي اون قرار داره ، خانواده يا شهري يا محلي كه توي اون به دنيا اومده ، محله ايي كه توي اون زندگي ميكنه و وضعيت مادي و معنوي خانوادش بايد داراي يه حداقل امكانات و شرايطي باشه كه اگه كمتر از اون باشه حق اعتراض داره وگرنه اون چه فرقي با همون افراد پايين تر از خودش داره ؟؟؟ چون اون شرايطي كه گفتم ديگه دست خود آدم نيست و جبر زمونه است كه يه نفر كجا و در چجور شرايطي قرار بگيره ...
از طرفي ديگه اگه از ديدگاه اسلامي كه به ما ياد دادن نگاه كنم ميبينم كه اين آيين ميگه اگه شخصي تو تموم زندگيش بد بياري مياره همشون به گناه هاي خودش بر ميگرده و اينم ميگه كه عذاب اين دنيا صدها بار از عذاب آخرت آسون تره و اگه كسي توي دنيا به عذاب گناهاش برسه ديگه توي آخرت كيفري براي اون گناهاني كه عذابشون رو در اين دنيا ديده ، در نظر گرفته نميشه ...
ديدگاه دوم اميدوارانه تره ولي صبر بر همه اين مشكلات هم كار آسوني نيست و به قول شاعر "خرمن كوبيدن گاو نر ميخواهد و مرد كهن و كار هر بزي نيست !!!" ... نميگم تا الآن بر همه مشكلات صبر كردم ولي اگه حتي بر يك دهم اونا هم صبر كرده باشم ، اونقدر برام سخت و سنگين بوده كه : "توي آينه خودم رو مي ببينم كه چه زوده زود ... توي جووني غصه اومده سراغم و پيرم كرده " ...

يه سري ديگه سوالات بي پاسخم هم اينا هستن :
"چجور يه نفر ميتونه اونقدر خودش رو وقف ديگران كنه كه خانوادش باهاش احساس غريبي كنن ؟ و همواره يه پرده و حائلي بين زن و بچه هاش و خودش باشه ؟ اصلا اگه اين همه يه سري افراد رو دوست داره چرا با يه خانواده ديگه ازدواج كرده و با همونا وصلت نكرده ؟ اصلا چرا ازدواج كرده ؟ چرا احساس ميكنه هرجا خانوادش محتاج به محبتش هستند سعي ميكنه اون كمبود و نياز رو با پول حل كنه ؟ ولي واسه ديگران هيچ چيزي رو جايگزين محبت نميكنه ؟ ...
چطور بعضيا با وجود تمامي محبتي كه از همسر خودشون ميبينن به خاطر هوا و هوس ميرن سراغه كسي ديگه ؟ ...
چطور ميشه يه نفر كلي امكانات در اختيارش باشه و هيچ كمبود مادي نداشته باشه و از لحاظ مهر و محبت هم همينطور باشه ، اما هيچكدوم از اينا رو نبينه و به سراغه محبت جاي ديگه ايي بره كه نبايد بره ؟ چرا بعضيا از اطرافيانشون فقط الگوهاي بد رو ميگيرن ؟ كه تازه اونا رو هم به علت اراده ضعيف خودشون تا بدترين شكل پيش ميبرن ؟ ...
چطور ميشه يه نفر كلي به يه نفر ديگه ابراز علاقه كنه و همش بگه كه دوسش داره و حتي تا جايي كه از نبودنش گريش بگيره و تحمل ناراحتياشو نداشته باشه ، اما به راحتي در برابر كسي كه ميخواد ازش سواستفاده كنه و البته خودش هم اينو ميدونه ، اما چون از روز اولي كه اونو شناخته دوسش داشته نميتونه خودش رو در برابر خواسته هاش تسليم نكنه ، تسليم ميشه و يه كاري رو انجام ميده كه خودش از نهايت از خسران عملش به شدت ناراحت ميشه ؟ ...
چرا بعضيا نميتونن تفاوت بين عشق و علاقه و دوست داشتن رو بفهمن ؟ و از يه ابراز محبت برداشت هاي خيلي زيادي از ديدگاه عشق و علاقه ميكنن ؟ چرا همه چيز رو در اين قالب ميبينن ؟ ...
و و و خيلي "چرا" هاي ديگه ايي كه تو زندگي با اونا روبرو هستيم ...
و چطوري يه نفر با همه نوع آدمايي كه گفتم در حاليكه اونا رو هم دوست داره ، زندگي كنه ؟ يعني تا يه برهه از زمان اونا رو پاك و مقدس بدونه يا حداقل به خاطر اينكه دوسشون داشته اصلا شكي به اونا نداشته باشه ، بعدش اون "چرا" هاي بالا واسش پيش بياد ، اونوقت چطور بايد با اين "چرا" ها كنار بياد ؟ و آيا نبايد سوال كنه كه : چرا همه اينا يكجا بايد براي من پيش بياد ؟؟؟ ...

استراحت يكي دو روزه ...

2008-12-20T14:30:00.000+03:30

سلام
مدتي بود به خاطر مشغله هايي كه توي دانشگاه داشتم نتونستم اصلا به اينترنت سر بزنم ... حالا دوباره برگشتم ...
بعد از پايان هفتاه پژوهش تو دانشگاه و اتمام مشغله هام چهارشنبه بود كه رفتم خونه تا چند روزي از مشكلات و مشغله هاي دانشگاهي آزاد باشم ...
به محض اينكه رسيدم اونجا متوجه شدم كه پسرداييم كه داره توي كانادا درس ميخونه (علي فتح الهي) اومده ايران و قراره كه پنجشنبه صبح بره . منم كه خيلي مشتاق ديدن خودش و خانوادش بودم صبح زود پا شدم و رفتم قبل از حركت ديدمشون كه چندتايي هم عكس گرفتيم (سر فرصت عكسا رو هم براتون نمايش ميدم ) و اين اولين لحظات سفرم خيلي خوب شروع شد ...
البته اين مدت كه رفتم فقط 2 ساعتش توي خونه خودمون بودم و بقيش رو تو منزل پدربزرگم و همچنين توي مراسمات چندتايي حاجي از فاميلامون بودم ...
هواي شهرمون هم بس ناجوانمردانه سرد بود بطوري كه استخواناي آدمم ميلرزيد و ياد حرف بعضي اساتيد افتادم كه وقتي من توي اهواز با پيراهن آستين كوتاه سر كلاساي 8 صبح ميرفتم از اين طرز لباس پوشيدن من اظهار تعجب ميكردن ... اگه اونا هم لحظاتي توي اين شهر ما بودن ديگه از اين كار من تعجب نميكردن ... اي كاش ميشد با عكس سرما رو هم نشون داد ... _عكس_ !!!
يكي دو كتاب و جزوه هم با خودم برده بودم خونه به خيال اينكه بشينم درس بخونم كه اونقدر اينور و اونور رفتم كه وقت نشد حتي يك صفحه درس بخونم ...
خيلي دوست داشتم كه شب يلدا رو هم كنار خانواده ميگذروندم اما به خاطر غيبت هاي زيادي كه در طول هفته پژوهش داشتم اگه شنبه رو هم غيبت ميكردم يكي از درسام حذف ميشد ... به خاطر همين مجبور شدم برگردم دانشگاه ...
اميدورام كه مزه شب يلدا توي دانشگاه رو هم بتونم به خوبي حس كنم ...

سرگذشت يوزارسيف ...

2008-12-03T13:14:00.000+03:30

سلامي دوباره به همه دوستان عزيز خودم
امروز ميخوام يه كمي راجع به فيلم "يوسف پيامبر" واستون صحبت كنم . البته من بيننده كامل اين سريال نيستم ولي به عنوان يه كسي كه اثرات اين فيلم رو در افراد ميبينه ميخوام حرف بزنم .
اين جمعه بصورت اتفاقي (لحظه پخش سريال) رفتم توي سالن تلويزيون كه با سالن كاملا پر از جمعيت روبرو شدم و بعد متوجه شدم كه سريال يوسف پيامبر در حال پخشه ... خلاصه من از اواسط سريال رسيده بودم ولي تا آخرش رو نگاه كردم و يه نقدهايي به ذهنم اومد كه اونا رو هم به شما بگم و ببينم نظر شماها چيه :
اول اينكه توي اين سريال چهره افرادي كه توي قرآن بد جلوه شده اينجا بصورت افراد مظلوم و بيچاره اي كه از كاراشون به شدت پشيمون هستند نمايش داده شد . مثلا زليخا كه بر اساس قرآن يه زن كاملا بالهوس بوده اينجا نقش يه زن عاشق دلباخته كه تو عشقش كاملا صادقه نشون داده شده . يا هميني كه توي اين قسمت مرد كه يه فرعون ظالم بوده اينجا وقتي ميميره صحنه مرگ و مراسم تشييعش به قدري غم انگيز نشون داده ميشه كه بيننده رو به گريه مياندازه و ... كه من چون سريال رو كاملا نديدم نميتونم راجع به اون كامل قضاوت كنم .
البته من نميخوام بگم كه قرآن درست ميگه يا اين سريال ولي منظورم اينه كه به گفته سازندگان اين فيلم بر اساس قرآن ساخته شده در حالي كه در پاره ايي اوقات تنقض ديده ميشه ؟؟؟!!!! ....
البته حالا ميخوام بدونم واقعا اين سريال چرا اينقدر طرفدار داره ؟؟؟
آيا بيننده به اصل داستان علاقه داره ؟ و ميخواد بدونه كه واقعيت چي بوده ؟
يا اينكه بيننده از كارگرداني و اجراي فيلم خوشش اومده ؟
يا شايد بيننده به بازيگرهاي اين سريال علاقه منده ؟
و "آيا" هاي ديگه ايي كه من اونا رو نميدونم .
چيزي كه من اينجا بين دانشجوها ميبينم اينه كه اكثريت به خاطر اجراي خوب توسط بازيگران محبوب و بعد از اين اكثريت به خاطر روشن شدن واقعيت فيلم رو ميبينن . البته دلايل ديگه ايي هم وجود داره كه اونا زياد طرفدار نداره ...
حالا من ميخوام كه نظر شماها رو هم راجع به اين موضوع بدونم ؟؟؟

سوالات بي پاسخ ...

2008-11-19T12:00:00.000+03:30

قبلا وقتي از يكي ميشنيدم كه ميگفت : "من خيلي آدم بدشانسي هستم و تو زندگيم همش بدبياري ميارم اونم پشت سر هم نه غير متوالي . اما موقع دوران خوشي كه ميشه خيلي زود تموم ميشه ..." ميگفتم اينا چقدر آدماي افسرده ايي هستن و همش زندگي رو با ديد بد نگاه ميكنن ... فكر ميكنن چون بزرگ شدن بايد حرفاي گنده تر از خودشون بزنن و همش بگن كه "من بدشانسم !" ...
اما حالا ميبينم كه خودمم دارم به همون مراحل از زندگي ميرسم اما چون خودم ميدونم چه افكاري راجع به همچين آدمايي هست خجالت ميكشم كه بخوام از اين حرفا بزنم ولي از طرف ديگه فكرشو ميكنم ميبينم اين قانونه طبيعته كه همش يه دوران براي افراد زيادي تكرار ميشه و بزرگترا همش نصيحت ميكنن و نكات تجربي خودشون رو به كوچكترا ميگن و كوچكترا هم همش انكار ميكنن و ميخوان كه خودشون حتما تجربه كنن تا بفهمن ...
حالا اين همه دارم مقدمه ميگم واسه اينه كه بگم بدبياري هاي زندگيم شروع شده و آخرينش بر ميگرده به قضيه ازدواجم كه الان ديگه همه چي به هم خورد و ... اصلا دوست ندارم كه بخوام مسائل اينقدر خصوصي رو اينجا بگم ولي چون اينجا ميتونم درد دل كنم ، ميخوام در همين حد بگم كه ديگه همسري برام وجود نداره ... دلايلش هم بماند ......
يكي از زيباترين دعاهايي كه تا حالا شنيدم اين دعا بوده : "الهم افرغ علينا صبرا و ثبت اقدامنا و انصرنا علي القوم الكافرين" كه واقعا آدم وقتي به بن بست ميرسه و اين دعا رو به لب مياره آرامش عجيبي بش دست ميده و اينم برميگرده به "الا بذكر الله تطمئن القلوب" ...
و حالا اينجا هم ميخوام يه چيزي رو بگم كه هركي بتونه در اين رابطه بهم كمك كنه واقعا ازش ممنون ميشم :
اينكه چرا بعضي بن بست ها بايد تو زندگي آدم بوجود بياد ؟ چرا بايد همشون متوالي و پشت سر هم باشن ؟ اصلا بن بست هايي كه ديگران اون رو بهت تحميل ميكنن و خودت هيچ نقشي در اون بدبياري ها نداري ، حكمشون چيه ؟ پس اراده و اختيار چي ميشه ؟
چرا اونايي كه توي زندگيشون در عمل به هيچي مقيد نيستن و همش به لذت ها و خوشي هاي آني فكر ميكنن بيشتر پيشرفت ميكنن و بيشتر از اين دنيا لذت ميبرن ؟ و در مقابل اونايي كه مقيد به مسائل انساني هستن بايد جور اين پايبنديشون رو بكشن و نه به پيشرفت برسن و نه لذت دنيايي ؟
چرا كسايي كه آدم دوسشون داره ، ازشون بدي ميبينه اما اونايي رو كه حتي به ذهنش خطور نميكنه بهش خوبي ميكنن ؟ اصلا چرا كسي رو كه دوست نداري اون دوست داره ولي كسي رو كه تو دوسش داري اون دوست نداره ؟ چرا توي اين دنيا هر كسي فقط به فكر خودشه ؟ پس حس ديگر دوستي كجا معنا پيدا ميكنه ؟ چرا بعضي ها فرق بين عشق و دوست داشتن رو نميفهمن ؟ و و و ... خيلي چراهاي ديگه كه هنوز كسي رو پيدا نكردم كه بهشون جواب بده ...

بن بست زندگی ...

2008-11-15T19:58:00.000+03:30

سلام به همه عزیزان خودم

حتما با دیدن اینکه من اینجا پست زدم دارید تعجب میکنید ... حقم دارید . چون اینقدر نمیام آپلود کنم دیگه شما هم اصلا انتظاری ندارید . ولی باور کنید کار با بلاگر به خصوص توی دانشگاه ما خیلی سخت و تقریبا میشه گفت که عملا امکان پذیر نیست . همین الانش هم اومدم اهواز آپلود کنم .

توی زندگیم به یه جور بن بست و تهی بودن رسیدم ... یه جور بی برنامه بودن برای آینده ... نمیدونم اسمشو چی بذارم ولی از همه چیز و همه کس خسته شدم ... اصلا نمیتونم درس بخونم ... نمیتونم روی درسا تمرکز کنم ... واقعا وقتی میگن توی این دنیا همه چیز نسبیه راست میگن ... راجع به هیچی و هیچ کس نمیشه بطور قطع و 100درصد اضهار نظر کرد ... آخه واقعا چرا باید توی این دنیایی که پایه و اساسش از دروغ و دورنگی درست شده ، زندگی کرد ؟؟؟

البته تو دانشگاه درس که نمیخونم اما سعی میکنم اونقدر خودمو با فعالیت های مختلف ورزشی - فرهنگی و تا حدودی علمی ولی غیر درسی سرگرم کنم که کمتر به این مسائل فکر کنم و همش اعصابم خورد باشه و بخوام غصه و حسرت بخورم . البته وقتی سر کلاسا هم میرم خیلی تو کلاس به درس توجه میکنم تا همونجا بتونم درسا رو یاد بگیرم و درسامو نذارم آخر ترم فقط با حفظ کردن پاس کنم ...

شاید در این حینی که خودمو دارم سرگرم میکنم با گذشت زمان و کسب تجربه بتونم جواب سوالامو پیدا کنم و هدفمو از زندگی هم مشخص کنم ...

خیلی خوشحالم که دوباره به بلاگر تونستم سر بزنم .

وطن ...

2008-10-13T20:23:00.000+03:30

سلام

هیچوقت فکرش رو هم نمیکردم که تو بلاگر این همه غیر فعال بمونم البته دلیلش هم سایت دانشگاهمون بود که اصلا بلاگر رو بالا نمی آورد . الان هم اومدم کافی نت و دارم اینا رو مینویسم .

حالا بعد از این همه مدت یه مطلب توپ براتون آماده کردم :

چند روز پیش دوست عزیزم (نویسنده وبلاگ چرخ و فلک که لینکش همین بغل وجود داره) یه اس ام اس برام فرستاد که یه شعر قشنگ به مضمون زیر بود :

وطن یعنی صف و نون و صف شیر

وطن یعنی همش درگیر و درگیر

وطن یعنی همین بنزین ، همین نفت

همین نفتی که توی سفره ها رفت

وطن یعنی تمام سهم ملت

یه تکه نون و باقی هم خجالت

وطن یعنی که اصلاحات چینی

وطن یعنی که روز خوش نبینی

وطن یعنی همین آیینه دق

وطن یعنی خلایق هرچه لایق !

وطن یعنی تحمل ، تاب ، طاقت

وطن یعنی حماقت در حماقت !

این شعر یکی از زیباترین شعرایی هست که تا حالا در وصف وطن شنیدم ...

هرکی هم که اعتراض داره و معتقده که این شعر بیخوده ، بگه که کجاش ممکنه دروغ یا بیخودی باشه ؟؟؟!!! ...

بهشت زير پاي مادران است ...

2008-09-29T12:30:00.000+03:30

واقعا هر چي از خوبي هاي مادرا بگيم كم گفتيم .

آدم بعضي موقع ها خيلي چيزا رو ميگه اما بهشون باور نداره تا اينكه يه روز به عينه خودش به اون حرف ميرسه .

مثلا من خودم شايد يه روزايي فكر ميكردم كه اگه تنها بخوام زندگي كنم و مستقل باشم مشكلي ندارم و به راحتي ميتونم اينكارو بكنم اما حالا كه چند وقتيه زندگيه دانشجويي رو دارم تجربه ميكنم ميفهمم كه اون افكار همش پوچ و بيخود بوده .

به خصوص كه الان توي اين يه هفته دانشگاهمون هيچ خدماتي رو ارائه نميده حتي سلف هم تعطيله !!!!!

همين ديشب ميخواستيم يه شام درست كنيم كه 5 - 6 نفري با هم به زور تونستيم چندتا همبرگر رو بسوزونيم تازه سحري هم كه ميخواستيم درست كنيم فقط تونستيم چندتا سيب زميني نپخته بخوريم و هنوز معلوم نيست كارمون به افطار ميكشه يا نه ....

تازه اين يه قسمت داستانه ، هنوز يه روز نشده لباسام كثيف شده و هول و ولاي شستنشون تنمو داره ميلرزونه ....

و اين داستان ها همچنان ادامه داره !!!!!

آرزو ميكردم كه اي كاش تو خونه بودم .... !

آزادي بيان

2008-09-23T11:11:00.000+03:30

میخوام یه مطلب جالب راجع به آزادی بیان بهتون نشون بدم .
این مطلب رو از وبلاگ چرخ و فلک گرفتم .
واسه دیدن این مطلب میتونید اینجا کلیک کنید .
امیدورام این مطلب براتون جالب باشه .

دولت الکترونیک !!!

2008-09-23T10:43:00.000+03:30

سلام
واقعا نمیدونم تا کی باید حسرت بخوریم ...
عجب دولت الکترونیکی داریم ما !!!!
انتخاب واحد ما مثلا الکترونیکی بود و همون طور که قبلا هم گفتم چشمم از این انتخاب واحد اینترنتی آب نمیخورد و میدونستم که به جایی نمیرسه و باید در نهایت توی این ماه رمضونی روزه ام رو بخورم برم اهواز تا کارام درست شه .
رشته ما چون اولین ورودی های تو دانشگاهمون هستیم باید واحد هایی که گروه ارائه میده بگیریم . از این واحدای مشخص شده 3 تاش ارائه نشده و از ما بقی هم 3 درس 3 واحدی تداخل داشت یعنی 9 واحد از کل اون واحدای ارائه شده میپرید . تازه برای بعضی دانشجوها هم مثل خودم اصلا فقط همون 3 درس دارای تداخل ارائه شده بود یعنی من فقط میتونستم 3 واحد بگیرم !!!!!!!
خلاصه ما هم مجبور شدیم پاشیم و بریم دانشگاه تا هم این مشکل رو رفع کنیم و هم دنبال خوابگاه باشم که دومی متاسفانه انجام نشد .
اما خوشبختانه اولی با حضور مستقیم در دانشگاه و یک روز تا ظهر دوندگی حل شد .
به امید روزی که در یک دولت الکترونیک ! و صادق ! زندگی با آرامش !!! داشته باشیم .

سيستم سر كاري ملت ...

2008-09-17T15:43:00.000+04:30

دانشگاه ما شروع تاريخ انتخاب واحد اين ترم رو از 28 شهريور اعلام كرده بود .
من امروز همين طوري گفتم برم يه سري به سيستم سماي دانشگاه بزنم ببينم كه ديدم انتخاب واحد فعال شده . بعد كه شروع به انجامش كردم متوجه شدم كه هنوز ليست دروس ارائه شده كامل نيست و تازه متوجه شدم كه اين فعال شدن سيستم فعلا سر كاري بوده و تا فردا نميشه كاري انجام داد .
اصلا تو همه جا همين جوريه .... سازمان سنجش كشور كه ديگه سرآمد همه اينهاست (از لحاظ اينترنتي بودن برنامه ها) مثلا اعلام ميكنه كه قراره پس فردا فلان نتايج اعلام بشه ، اونوقت ميبيني كه يك روز قبلش يهو نتايج اعلام شده و نمونه هاي بسيار زياده ديگه ايي كه همه كساني كه تو ايران هستن با اون آشنا هستن .
البته مردم ما هم به اين روال عادت كردن و زياد به اخبار و اطلاعات مسئولين كاري ندارن و سعي ميكنن خودشون همواره محكم كاري بكنن تا از قافله جا نمونن .

تاريخ تولد به ياد ماندني ...

2008-09-14T23:52:00.000+04:30

خوشحالم كه اين وبلاگ تاريخ تولدش مصادف با يه خاطره رويايي در زندگيمه :

روزي كه من اين وبلاگ رو ايجاد كردم ، روزي بود كه من به جمع متاهلين پيوستم . توي اين روز بود كه من در مراسم خواستگاري از همسرم ، جواب بله گرفتم و خوشحالم كه اين اتفاق در ماه مبارك رمضان اتفاق افتاد .

آغاز به كار روزنوشت من ...

2008-09-14T23:23:00.000+04:30

سلام

من محسن سيفي متولد 1367 ، اهل لرستان و شهرستان سلسله ، دانشجوي رشته اقتصاد كشاورزي در دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي رامين اهواز هستم كه كلي آرزوهاي بزرگ دارم و ميخوام كه از دهكده كوچك جهاني شروع كنم تا بتونم پله هاي ترقي رو همواره با موفقيت طي كنم .

من هميشه تو ادبيات مشكل داشتم پس اگه ديديد كه اشكال دستوري دارم زياد سخت نگيريد . البته اگه بهم انتقاد كنيد خوشحال ميشم . چون موفقيت با استفاده از رويارويي با انتقادات حاصل ميشه .

اميدورام كه بتونم به كمك همه كساني كه اونها رو دوست دارم و اونها هم منو دوست دارن بتونم در زندگيم پيشرفت كنم .